• Zondag 12 April 2026 Show No. 1707

    NIEUW / LIVE-TIP / VAN EIGEN BODEM
    Ceres Phenomenon, The – Adapt To One Other
    – Empty After The Seventh Hill
    Van “The Ceres Phenomenon” (FREIA Music, 2025)

    Het als een fraai en kleurrijk, relatief dik boekwerkje uitgevoerde conceptalbum “The Ceres Phenomenon” is het werk van een viertal nederprogveteranen. De meeste mensen die zijn ingevoerd in de Nederlandse symfo-geschiedenis zullen de namen Ruud Stoker en Julian Driessen kennen, omdat die al decennia lang steeds weer opduiken. Meest prominent zijn de bands The Last Detail en Timelock. Iets minder bekend is misschien Dreamcarnation, dat van 1995 tot 2001 bestond en waarin het duo al drummer Mike Boekhout achter zich had, die ook opdook in één van de Timelock-line-ups. Dit drietal werkt ook weer samen in The Ceres Phenomenon. Bijzonder is dat Driessen hier zijn band herstelt met gitarist/bassist Ron Koel, een oud-klasgenoot die hij op een schoolreünie ontmoette en waarmee hij in de jaren zeventig in zijn eerste bandjes speelde. De hele chronologie van Driessens bandjescarrière is te volgen op zijn informatieve, nostalgische gevoelens oproepende eigen website. Sciencefictionliefhebber Stoker is de schrijver van het concept, dat best wat inspanning van de lezer en luisteraar vergt om te volgen. De uitleg van het verhaal begint als volgt: 'In het jaar 5930 wordt op de planeet Mars, in het kamp van het Universum Observatorium, een kristallen kist gevonden. De inhoud ervan is een fragment van een verhaal uit het jaar 3593, dat begint met de volgende zin: Aan hen die deze kristallen kist vinden...'. Vanuit dit gegeven ontvouwt zich een 70 minuten lang, in 14 songs (plus 4 instrumentals) gesplitst muzikaal verhaal. Het fraaist en meest progressief zijn de stukken waarin Koel en Driessen de ruimte nemen voor sterke gitaar- respectievelijk keyboardsolo's en ondersteunende partijen. Goede voorbeelden daarvan zijn het stuwende “Adapt To One Other” en “Empty After The Seventh Hill”. Opvallend genoeg is de muziek van beide nummers van de hand van Koel, die pakweg twee derde van het materiaal componeerde, waarbij hij vriend Driessen langere solo's gunt dan zichzelf. We zitten dan al in het laatste kwart van het conceptalbum, als niet alleen het verhaal, maar dus ook de muziek flink op dreef is. Na voltooiing van het album kwamen er vorig jaar al meteen plannen voor optredens. Om die te kunnen uitvoeren is er inmiddels een vijfde lid toegetreden: bassist Noud Maas. Op het program staan dit jaar sowieso twee festivals. Op 9 mei is Ceres Phenomenon een van de optredende bands tijdens het mini-festival Prog-NL in het Parkvilla Theater in Alphen aan den Rijn. Andere optredende bands op dit door Stichting Serious Music georganiseerde festival zijn Deflexion, Leap Day en Profuna Ocean. Op 31 oktober is Ceres Phenomenon de openingsact van het Northern Prog Festival in Leeuwarden, waar Leap Day de slotact zal zijn.
    Websites:
    https://www.facebook.com/CeresPhenomenon/
    https://jdx.home.xs4all.nl/ (website Julian Driessen die z'n totale muzikale carrière belicht)
    https://store.dutchmusicworks.com/page/the-ceres-phenomenon.

    NIEUW
    Kabasse - Encore
    Van "About Sitting On Fences" (Kapitän Platte, 2026)

    Kabasse is een Duits sextet gevormd door Sigmund Perner. Met zijn Fender Rhodes, Hohner Clavinet, Solina String Ensemble en Hammond legt hij op het debuut "About Sitting On Fences" de basis voor een zestal filmische composities, waarin melodieuze jazz weerklinkt in qua opbouw en structuur juist meer in de progressieve rock wortelen. Met drie blazers, een bassist en Perners zoon Jonas op drums valt de muziek door de nadrukkelijke aanwezigheid van trombone, trompet, klarinet en bugel wellicht net buiten het kader van Xymphonia. Toch heeft deze melancholische trip wel degelijk haar charme en daarom willen we met met het korte "Encore" toch aandacht aan het in februari uitgebrachte "About Sitting On Fences" besteden.
    Websites:
    https://kabasse.com/
    https://kabasse.bandcamp.com/album/about-sitting-on-fences
    https://hr-hr.facebook.com/kapitan.platte/.

    NIEUW
    Wolverine – A Sudden Demise
    – This World And All Its Dazzling Lights
    Van het album “Anomalies” (Music Theories Recordings, 2026)

    Twee maanden geleden verscheen het zevende studioalbum van Wolverine. We hebben tien jaar moeten wachten voordat het kwintet uit het Zweedse Söderhamn met een opvolger kwam voor “Machina Viva”. Ten tijde van het debuut “Fervent Dream” was Wolverine in feite een deathmetalband, maar door de loop der jaren nam het progressieve gehalte van de composities toe. De muziek én de teksten van Wolverine hebben altijd een duistere, emotionele lading gehad, zoals we die ook terughoren bij landgenoot Katatonia. “Anomalies” belicht het proces van ouder worden, dat je je op oudere leeftijd vragen stelt die je vroeger nooit bezig hebben gehouden. We gaan eerst luisteren naar “A Sudden Demise”, dat begint met stevige akkoorden die overgaan in de prachtige zanglijnen van Stefan Zell en later aangevuld worden met mooi toetsenspel van Per Henriksson. Het filmische nummer “This World And All Its Dazzling Lights” bevat prachtige Mellotron-geluiden, marcherende drums en uiteindelijk een explosieve climax. “Anomalies” is een logisch stap in de almaar doorgaande ontwikkeling die Wolverine doormaakt.
    Websites:
    https://www.wolverine-overdose.com/
    https://www.facebook.com/wolverinetheband
    https://wolverine-sweden.bandcamp.com/.

    NIEUW
    Daymoon - Oceans Of The Moon
    Van "Wednesday" (OOB Records, 2026)

    "Wednesday" is al de vijfde plaat van Daymoon, toch hoort u in deze uitzending pas voor de eerste keer muziek van dit internationale gezelschap in Xymphonia. De teksten van bandleider/multi-instrumentalist Fred Lessing en de door de band gecomponeerde muziek vormen een origineel conceptalbum dat omschreven kan worden als theaterprog. De songcyclus draait om het idee dat de wereld, als een variant op de film "Groundhog Day", elke morgen weer ontwaakt op woensdag. Als concept binnen het concept heeft Lessing daarnaast het achtdelige "Verschickungskind" geplaatst, een semi-autobiografisch verhaal over een jochie dat naar een onmenselijk streng geleid sanatorium voor kinderen wordt gestuurd. Deze hartverscheurende, deels uit gesproken dagboekfragmenten, enge soundscapes en musicalachtige samenzang bestaande minisymfonie klinkt behoorlijk huiveringwekkend. De overige muziek is echter minder zwaarmoedig. Zo bevat de mede door Courtney Swain van Bent Knee gezongen ballade "Real Diehl" grappige teksten over Rick Wakeman en de komische eerste ontmoeting tussen Lessing en de zangeres. Daarnaast is het ooit als pastiche op Jules Verne geschreven "Oceans Of The Moon" een mooi, mede door Lavinia Roseiro vertolkt symfonisch lied met verwijzingen naar Berlioz en Brahms. Andere stukken switchen tussen een Klaatu-getinte hymne, muziektheater in de Brecht/Weill-traditie en impressionistische of minimalistische pianofragmenten. De kleurrijke instrumentatie is in capabele handen van onder andere blazers Luca Calabrese en Paulo Chagas (waarmee Lessing overigens in het vergelijkbare Miosótis zat), toetsenman Jeff Markham en de onder meer van Isildurs Bane bekende (Ebow-)gitarist Thomas Olsson. Van dit wonderlijke "Wednesday" draaien we het genoemde "Oceans Of The Moon".
    Websites:
    https://www.daymoon-music.com/ (in onderhoud?)
    https://daymoon.bandcamp.com/album/wednesday
    https://oob-records.com/artist/daymoon/
    https://www.facebook.com/daymoon.music.

    TAPIJTENKONING
    Kingdom Come (Arthur Brown's) – Gypsy
    Van “Journey” (Polydor, 1973), tevens onderdeel van “Eternal Messenger – An Anthology 1970-1973” (Esoteric Recordings, 2021)

    In meer dan 30 jaar Xymphonia hebben we maar weinig aandacht geschonken voor een van de ‘godfathers’ van de prog: Arthur Brown. Al jaren voordat Alice Cooper, Peter Gabriel en David Bowie theatrale aspiraties begonnen te krijgen, stak Brown al zijn hoofdtooi in brand, beschilderde zijn gezicht en voerde bizarre verkleedpartijen uit, waarbij het publiek vaak gedesoriënteerd achterbleef. Na de psychedelische periode met The Crazy World Of Arthur Brown, waarin bijvoorbeeld Carl Palmer vroege vlieguren maakte, begon Brown aan een nieuw avontuur met Kingdom Come. In het korte bestaan van twee jaar en drie albums was er geen vaste line-up, hoewel gitarist Andy Dalby, later ook nog kortstondig tweede gitarist bij Camel, wel een terugkerende kracht was. Op de bandzwanenzang “Journey” uit 1973 horen we daarnaast toetsenist Victor Peraino, die zijn voorliefde voor de Mellotron hier botvierde. Peraino, afkomstig uit de V.S., begon ooit als drummer, wat het extra bizar maakt dat op “Journey” geen echte drummer is te horen maar de Bentley drummachine! De psychedelische spacerock liet ook een zekere bluesinvloed horen, op bijvoorbeeld “Come Alive”. Andere momenten neigen naar een spacy vorm van prog, waarbij dan al snel een Pink Floyd-trekje valt waar te nemen. Wij kiezen echter voor “Gypsy”, met de genoemde Mellotron in de hoofdrol, vooral tegen het eind knalt-ie er lekker in. Slechte verkoop noopte Brown tot ontbinding van Kingdom Come. Hij maakte nog drie soloalbums om vervolgens naar Texas te verhuizen en vloerbedekkingen te gaan leggen! Later keerde hij toch weer terug naar de muziek en op bijna 84-jarige leeftijd is 'the god of hellfire' nog regelmatig op de wereldpodia te vinden.
    Websites:
    https://www.thegodofhellfire.com/
    https://www.facebook.com/arthurbrownmusic/.

    NIEUW / LIVE-TIP / VOLOP IN HET NIEUWS
    Angine De Poitrine – Fabienk
    Van “Vol. II” (eigen beheer, 2026)

    Het kan geen progressieve en alternatieve muziekliefhebber ontgaan zijn: dé wereldwijde hype op dit moment is het Canadese duo Angine De Poitrine. Die begon met opmerkelijk optreden voor het online muziekkanaal KEXP twee maanden geleden. Het anoniem blijvende tweetal is uitgedost in clowneske vermommingen (zwart met witte stippen en vice versa), waarbij de drummer aanstekelijke grooves neerlegt waarover zijn maat met een dubbelnek gitaar/bas (hoe prog wil je het hebben?) en een flinke batterij aan pedalen laag voor laag de muziek opbouwt. Vervreemdend effect daarbij is dat de licks allerlei noten bevatten die niet in het westers toonstelsel voorkomen. Een blik op de gitaarhals laat een flinke hoeveelheid extra fretten zien, waardoor microtonaliteit ontstaat. Eigenlijk is het dan weer wonderlijk dat het resultaat zo toegankelijk uitpakt. Door de baslijnen en de gitaargeluidjes is de meest voor de hand liggende referentie nog wel Primus – maar dan dus (op wat korte kreten in een fantasietaal na) instrumentaal. Blijkbaar waren de bijzondere uitmonsteringen nodig om in de spotlights te komen, want het debuut, dat met “Vol. I” een stuk minder fantasievol getiteld is dan de muziek en de performance, stamt al uit 2024. Vorige week vrijdag verscheen “Vol. II”, dat de muzikale lijn van het debuut voortzet. Diezelfde week werd een Europese tournee aangekondigd met in Nederland twee festivaloptredens en losse concerten in Nijmegen (31 augustus) en Groningen (1 november). Door de internationale hype was de run op kaartjes enorm en in een mum van tijd was alles uitverkocht. De site van Vera Groningen kon het niet aan en lag er zelfs een tijd helemaal uit. De vraag is natuurlijk of dit een hype zal blijken of dat het duo de aandacht van het publiek weet vast te houden. Een derde album zal in ieder geval ook wat andere invalshoeken moeten bieden. Bovendien mag je hopen dat fysiek product beter verkrijgbaar wordt. Op dit moment kun je alleen via de eigen website voor 40 Canadese dollar per stuk (ex. verzendkosten) de albums op vinyl verkrijgen. Als je dat te gortig is, resteren streaming- en downloadkanalen.
    Websites:
    https://anginedepoitrine.com/
    https://anginedepoitrine.bandcamp.com/album/vol-ii
    https://youtu.be/0Ssi-9wS1so?si=rFfD3GH8I59hKj74 (het bewuste KEXP-optreden.

    ALBUM VAN DE MAAND
    Oldhill, Mike - Downfall
    Van "On The Brink" (eigen beheer, 2026)

    Mike Oldhill is het progressieve rockproject van Michael Altenberger. Hij brengt echter ook platen uit onder zijn eigen naam, zoals het debuut "Elf Entdecker" uit 2011, terwijl zijn website de hoes van zijn nieuwste album "On The Brink" eveneens met 'Michael Altenberger' optuigt. De klassieke en elektronische muziek, jazz en rock bevattende voorganger "Dark Matter" uit 2016 krijgt op deze 73 minuten durende, instrumentale CD een vervolg met ouderwetse symfonische rock, geïnspireerd op het jarenzeventigwerk van Genesis, Steve Hackett en Yes, en vroege neoprog. De multi-instrumentalist laat die gouden tijden via een hedendaagse twist herleven met het standaardinstrumentarium van progbands, verrijkt met dwarsfluit, piano en strijkinstrumenten. Daarbij zijn, ondanks de ongewone drumsounds, ook zijn slagwerkpartijen naturel. "On The Brink" is een thematisch album, handelend over bekende items als pandemieën, mentale ziektes, echochambers, fake news, algoritmes, narcistische leiders en A.I. Toch klinkt de muziek absoluut niet deprimerend. Altenberger creëert avontuurlijke composities waarin korte keyboard-, fluit- en gitaarsolo’s elkaar razendsnel opvolgen, slechts onderbroken door rockende breaks en subtiele ritmeverschuivingen. Naast de vertrouwde Mellotron-, Moog- en orgelklanken experimenteert hij daarbij met vernieuwende geluidskleuren. Het titelnummer is verder een neoklassiek solopianostuk in de stijl van Eddie Jobson en David Sancious, terwijl het enigszins Änglagård-achtige "Space" deze rocksymfonie indrukwekkend afsluit. Vanavond aandacht voor "Downfall" waarin Altenberg de ondergang van de wereld veroorzaakt door het volledig kappen van het Amazone-regenwoud verbeeldt.
    Websites:
    https://oldhill.de/
    (FB-profiel van de Genesis-coverband waarin hij speelt)
    https://www.giant-hogweed.com/michael-altenberger/ .

    HERUITGAVE (sterk verlate aandacht)
    Barclay James Harvest - She Said (New Stereo Mix 2023)
    Van "Once Again [Deluxe 4 Disc Edition]” (Esoteric Recordings, 2023 / originele album: Harvest, 1971)

    Soms zien we bepaalde mooie heruitgaven over het hoofd, of leek het ons in eerste instantie niet echt interessant genoeg om er aandacht aan te besteden. De 'deluxe' uitgave uit 2023 van Barclay James Harvests tweede album “Once Again” (origineel uit 1971) viel in die laatste categorie, maar toen een van onze teamleden onlangs voor een prima prijs deze set voor zichzelf kon bemachtigen bleek al snel dat we toen echt wel iets hebben gemist. Dat maken we nu goed. Deze editie bevat 3 CD's (alledrie met de nodige bonustracks), met achtereenvolgens het originele album, een stereoversie van de quadrofonische mix uit 1973 en een nieuwe stereomix. De vierde schijf is een Blu-ray die de voornoemde drie stereomixen bevat, naast die quadrofonische mix én een nieuwe 5.1 surroundmix. Die twee nieuwe mixen (stereo en surround) zijn van de hand van Stephen W. Tayler en zijn, zeker voor BJH-liefhebbers, een echte aanrader. Voor de vroege albums van BJH was destijds een nogal beperkt budget beschikbaar, ondanks de aanwezigheid van een orkest, maar in de nieuwe mix heeft Tayler de kleine rafelrandjes uit het origineel op een mooie manier weten weg te poetsen. Hij had de originele masters tot zijn beschikking, wat hem in staat stelde tot een aantal opvallende ingrepen. Eén van de meest opvallende zaken is nog wel dat hij de originele atmosferische inleiding van albumopener “She Said” in ere heeft kunnen herstellen. En dan is er nog een curiositeit in de vorm van het orkeststuk “White Sails”: een muzikaal thema van toetsenist Woolly Wolstenholme dat door Robert John Godfrey werd georkestreerd. Op een eerdere heruitgave was hiervan ongeveer anderhalve minuut te horen, maar op deze editie blijkt dat het om een stuk van bijna 12 minuten gaat. Godfrey heeft overduidelijk meer gedaan dan alleen maar dat stukje arrangeren. Wat we horen is een laat-romantisch stuk voor piano en orkest: het verraadt overduidelijk de hand van Godfrey en het is ook overduidelijk dat de latere The Enid-leider de pianopartij inspeelde. Godfrey ging daarmee zijn boekje behoorlijk te buiten, wat waarschijnlijk ook de oorzaak was van de breuk tussen hem en Barclay James Harvest. Het is in dat licht dan ook logisch dat de band besloot om dat werkstuk te verbannen naar een plank in een donker archief. Het maakt het des te curieuzer dat het dus nu wel, zonder enige verdere uitleg in het begeleidende boekje, op deze editie te vinden is. We kiezen vanavond niet voor dat “White Sails”, want dat zou eerder passen in een special rond Robert John Godfrey en The Enid. Wel hoort u die mooie nieuwe stereomix van “She Said”, inclusief de genoemde atmosferische inleiding.
    Websites:
    https://www.bjharvest.co.uk/
    https://www.facebook.com/jlbjh/
    https://www.facebook.com/BarclayJamesHarvestfeaturingLesHolroyd
    https://www.cherryred.co.uk/.

    XYMPHONIA-DEBUUT / IN AFWACHTING VAN...
    Advent Horizon – Water
    Van het album “A Cell To Call Home” (eigen beheer, 2023)

    Op 15 mei aanstaande verschijnt het vierde album van Advent Horizon: “Falling Together”. Wij hebben nog nooit muziek gedraaid van deze band uit de Amerikaanse staat Utah. Vanavond gaan we daarom terug naar 2023. In oktober van dat jaar verscheen het derde album “A Cell To Call Home”. Aan dit progressieve rockalbum was drie jaar lang zorgvuldig gewerkt door het kwartet uit Salt Lake City, waarbij zes gastmuzikanten werden uitgenodigd voor kleine bijdragen, waaronder Spock's Beard-bassist Dave Meros en de tegenwoordig omnipresente gitarist Randy McStine. Het is een conceptueel werkstuk over de wisselwerking tussen liefde, afhankelijkheid en verlies, verteld vanuit het perspectief van iemand die worstelt met een verslaving. Het sfeervolle artwork is gemaakt door de veelgevraagde kunstenaar Travis Smith, bekend van zijn werk voor Opeth, Devin Townsend, Avenged Sevenfold, Riverside en talloze andere (prog)metalbands. Advent Horizon deed zelf de productie en de mix, waarna de mastering werd verricht door de van werk voor o.a. Opeth, Haken en Leprous bekende producer Jens Bogren. Muzikaal gezien biedt “A Cell To Call Home” weelderige synth-soundscapes, peinzende piano-intermezzo's, zware, door gitaren gedomineerde instrumentale passages, bij vlagen flink knallende drums en complexe, maar toch ook pop-geïnspireerde vocale arrangementen. In afwachting van “Falling Together” draaien we nu van “A Cell To Call Home” het openingsnummer “Water”.
    Websites:
    https://www.adventhorizonmusic.com/
    https://adventhorizon.bandcamp.com/album/a-cell-to-call-home
    https://www.facebook.com/AdventHorizonBand/.

    50 JAAR
    Miles, John - Music
    Van "Rebel" (Decca, 1976)

    We krabden twee keer achter onze oren van ongeloof maar het is toch echt zo: de symfo-evergreen "Music" van John Miles is nog nooit in Xymphonia voorbij gekomen. De song was al vanaf de eerste editie in de Top 2000 van Radio 2 te vinden; destijds zelfs op nr. 19 maar met de jaren zakte hij toch ietsje weg, tot plek 209 in de editie van 2025. De song was het openingsnummer van Miles' albumdebuut "Rebel", dat in maart 1976 verscheen, vorige maand 50 jaar geleden dus. Miles had vanaf eind jaren 60 al pogingen gedaan om door te breken, mocht verscheidene singles uitbrengen maar vond dat succes pas in 1975 toen hij een contract tekende bij Decca, die 'm koppelde aan opkomend producer Alan Parsons. Samen maakten ze “Music” tot de symfonische rock-klassieker die het geworden is. De band tussen Miles en Parsons hield jarenlang stand, want de zanger was een terugkerende stem op The Alan Parsons Project-albums, tot het laatste Project-werkstuk “Gaudi” aan toe. Het succes van zijn debuut zou Miles nooit meer evenaren maar hij bleef door de jaren heen altijd actief in de muziek. Zo dook hij op als muzikant in de liveband van Tina Turner en was hij een vaste waarde bij de 'classic meets pop'-concertreeksen onder de noemer Night Of The Proms. Het is intussen alweer bijna 5 jaar geleden dat hij op 72-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker overleed.
    Websites:
    http://www.john-miles.net/ (verouderd)
    https://www.facebook.com/JohnMilesMusicOfficial/.

    LIVE-TIP / VOORPROEFJE
    Voyage 35 – The Nostalgia Factory

    Veel jonge progfans hebben nooit de kans gehad om de geboorte van een van de grootste progbands van deze eeuw mee te maken. We hebben het dan natuurlijk over Porcupine Tree. Vooral in de jaren dat Porcupine Tree transformeerde van solo-studioproject van Steven Wilson naar een echte band (1994-95) kreeg je nog de kans om dit Britse kwartet in kleine zaaltjes aan te treffen, bijvoorbeeld in een matig gevulde Zaal Pan in Silvolde (10 februari 1995). Het magische viertal met naast Wilson (gitaar, zang) ook Richard Barbieri (toetsen), Chris Maitland (drums) en Colin Edwin (bas) bracht psychedelische prog, voornamelijk geschreven door Wilson en ondersteund door een kleurrijke lichtshow. Dat de bandleider anno 2026 een van de meest toonaangevende figuren in de prog en aanverwante muziekstijlen is, konden we toen nog niet bedenken. Nadat Maitland in 2002 de band verliet en de muziek een steviger kant opschoof is de magie van de eerste jaren toch nooit echt benaderd. Na een decenniumlange winterslaap verscheen er in 2022 zowaar nieuw werk, maar zónder betrokkenheid van Colin Edwin. Die zijn we de afgelopen jaren wel tegengekomen in andere projecten, zoals O.R.k., maar afgelopen jaar werd bekend dat hij met John Wesley, die jarenlang als bonuslid met Porcupine Tree tourde, het oude werk weer op de podia tot leven wil brengen. Onder de naam Voyage 35 (een verwijzing naar de vroege PT-klassieker “Voyage 34” uit 1992) zal met een nog nader bekend te maken bezetting in september een aantal concerten worden gegeven in Nederland: op 10 september in TivoliVredenburg Utrecht en 12 september in Poppodium Boerderij, Zoetermeer. Precies daartussenin, op 11 september, speelt Voyage 35 in De Pul in Uden. Bijzonder detail: in die zaal vond op 7 januari 1994 het allereerste Porcupine Tree-concert buiten de UK plaats (in het thuisland waren toen ook nog maar slechts een handvol concerten gegeven). Afgelopen week is een bewerking van “The Nostalgia Factory” vrijgegeven, een veelbelovend voorbode op de concerten: het origineel wordt niet één op één nagespeeld, alleen al qua zangarrangement is er een groot verschil.
    Websites:
    https://voyage35.com/
    https://www.facebook.com/Voyage35Official/.