Zondag 20 september 2026 Show No. 1730
NIEUW / ACTUEEL
Palumbo, John - For Dear Life
Van "R U Science?" (Iconoclassic Records, 2026)
De inmiddels 75-jarige Crack The Sky-voorman John Palumbo is actiever dan ooit. Afgelopen jaar bracht zijn band het nieuwe studioalbum "Blessed" uit en vierde men het 50-jarige bestaan van het titelloze debuut met een op CD uitgebrachte live-uitvoering. Tevens wordt er momenteel hard gewerkt aan een documentaire over deze cultband. Palumbo zelf bracht voorts onlangs zijn soloplaat "R U Science?" uit waarop hij begeleid wordt door zijn Crack The Sky-collega's Bobby Hird op gitaren en Joe Macre op bas, terwijl Max Victor Vacacerdo de drumpartijen inspeelde. De plaat werd voorafgegaan door de single "Icemen", een aanklacht tegen het snoeiharde immigratiebeleid in de Verenigde Staten. Ook de andere tracks bevatten kritiek op het thuisland, al neemt Palumbo in zijn songs ook altijd de 'gewone' burger en al zijn of haar eigenaardigheden op de hak. Dat doet hij ook in zijn pas verschenen romandebuut "Swimming The Cleveland Ocean". In ruim 220 hoofdstukjes van ieder één pagina beschrijft hij in ironisch filosofische woorden de zoektocht van een jongeman naar zijn verdwenen vriendin. Ze hadden zomaar in een songtekst kunnen figureren. Van "R U Science?" draaien we "For Dear Life" met enkele lekker pittige bijdragen van Bobby Hird. Overigens bracht het label dat "R U Science?" op de markt bracht onlangs ook een volwaardige versie uit van het aanvankelijk alleen als CD-R verkrijgbare "Blessed".
Websites:
https://crackthesky.com/
Facebook: Crack The Sky
Iconoclassic Records: R-U-Science
Iconoclassic Records: Blessed/
Amazon.com: John-Palumbo - Swimming Cleveland Ocean.
LIVE-TIP / NIEUW (verlaat)
EBB – Take To The Stars
Van “The Mirror” (Boudicca Records, 2025)
In iO Pages 208 viel ons een onbekende naam op in de concertagenda met een rijtje concerten in kleine zaaltjes: EBB. Die groep is voortgekomen uit de Erin Bennett Band, die oorspronkelijk een mengsel van pop en rock produceerde. Nadat er gekozen werd voor een mengeling van stevige rock, prog en wat mespunten spacerock, is de naam afgekort. Dat was al in 2019 en sindsdien zijn er twee EP's en twee complete albums verschenen, met “The Mirror” eind vorig jaar als recentste uitgave. De muziek is niet echt complex te noemen en rockt vaak behoorlijk door maar de twee toetsenisten zorgen voor de spacy atmosfeer en zeker in de langere stukken voor de prog-input. “Take To The Stars” is daar een goed voorbeeld van. De heldere stem van Bennett houdt je bij de les en maakt de muziek extra meeslepend. Die toetsenisten, dat zijn trouwens Suna Dasi en Nikki Francis, die beiden een verleden hebben in de shockrockband Rockbitch. Bennett is zelf de weduwe van Rockbitch-drumster Joanne Heeley die in 2012 veel te jong overleed aan de gevolgen van kanker. Van die onverwachte personele link hoor je trouwens niets terug, wel van de band die het echtpaar tussen 2006 en 2012 bestierde: de spacerockband Syren, die o.a. voorprogramma's voor Hawkwind speelde. Zoals gezegd: de aanleiding om EBB in de schijnwerpers te zetten is een aantal concertaankondigingen: 24 september is er een instore optreden in de Rotterdamse vestiging van Plato, op 25 september gaat de groep naar het uiterste zuiden van ons land middels een optreden in het Vereinhoes in Vaals, om een dag later diagonaal naar het noord-westen te reizen ten einde in Upstage Den Helder te kunnen spelen.
Websites:
https://www.ebbband.com/
Bandcamp: EBB - The Mirror
Facebook: Ebb Band UK.
(OP)NIEUW
Different Light – The Stalker Talks i. - Happiness (Part 2)
– The Stalker Talks ii. – A State Of Disarray
– The Stalker Talks iii. – Binary Child
Van “Binary Suns (Part 2 – Alternative Reality)” (Shaded Moon Entertainment, 2026)
Zes jaar geleden presenteerden we met “Binary Suns (Part 1 - Operant Condition)” het vierde studio-album van Different Light. Met zo'n titel verwacht je dat Part 2 er snel achteraan komt, maar daar hebben we toch nog 6 jaar op moeten wachten. Overigens niet heel uitzonderlijk in de geschiedenis van deze band rond de oorspronkelijk van Malta afkomstige Trevor Tabone, want er vielen wel grotere gaten tussen eerdere werkstukken. Hij woonde nog op zijn geboorte-eilandstaat toen debuut “All About Yourself” 30 jaar geleden verscheen. Niet veel later vertrok hij naar Praag en gebruikte daar dezelfde naam voor een nieuwe band met o.a. gitarist/producer Petr Lux. De 10 jaar geleden verschenen derde CD “The Burden Of Paradise”, met een toegankelijke mengeling van neoprog en melodieuze rock, kreeg goede recensies, wat voor Tabone, Lux en co. als aansporing werkte om de zaken in het vervolg professioneler aan te pakken. Met als gevolg dat het in 2020 verschenen eerste deel “Binary Suns” echt helemaal áf klonk. Een heldere productie met veel ruimte voor schitterend gearrangeerde achtergrondkoortjes maakte dit een lust voor het oor. Het nu eindelijk verschenen tweede deel, met als ondertitel “Alternative Reality”, vervolmaakt het bandgeluid zo mogelijk nog verder. Daarbij is nu voor het eerst hulp gekregen van het Nederlandse label Shaded Moon Entertainment, dat eerder Edward Reekers' solodebuut aan de vergetelheid ontrukte, alsmede een sterk album dat Galaxy, groep rond latere Kayak-zanger Bart Schwertmann, een kwart eeuw op de plank had laten liggen. Tabone heeft een prettige stem, die hij nergens forceert en die het ook bijzonder goed doet in de koortjes. Hij prefereert een vol en warm keyboardgeluid zoals je dat ook bij bijv. veel Poolse neoprogtoppers terughoort. De melodieën en het gitaarwerk hebben dan weer haast catchy A.O.R.-trekjes. Zijn soms percussieve pianomotiefjes verraden zijn Supertramp-liefde. En met Petr Lux heeft hij dus de perfecte partner, want het niveau van diens kamerbrede productie en heldere mix is werkelijk top. Overigens vertellen de beide platen geen doorlopend verhaal. De uit het leven gegrepen teksten handelen vaak over mensen die zich in verschillende situaties anders voordoen, alsof ze meerdere persoonlijkheden hebben – iets wat voor vrijwel iedereen in mindere of sterkere mate geldt. In juni introduceerden we dit album middels het vierdelige “The Syncretist”, deze week opnieuw een meerdelig stuk: de trilogie “The Stalker Talks” dat vrij rockend van start gaat en glorieus eindigt met o.a. volle keyboardsounds à la Genesis eind jaren zeventig.
Websites:
https://www.differentlight.cz
https://shadedmoon.nl/
Facebook: Different Lights.
VAN EIGEN BODEM / ONE AND DONE
Dear Ellinor - Kingdom
Van het album “More To Life” (eigen beheer, 2015)
Dear Ellinor was een groep van zeven muzikanten uit diverse Overijsselse plaatsen. Het enige album “More To Life” verscheen in 2015 en laat een veelzijdige band horen. Het groepsgeluid werd dan ook terecht omschreven als eclectisch, waarbij er flirts zijn te horen met stijlen als blues, folk, ambient en rock. De muziek is daarom lastig in een hokje te plaatsen, maar als het echt moest, prefereerde het septet de omschrijving 'folk/alternative'. Ergens werd geschreven dat Dear Ellinor 'het melancholische van Bob Dylan verenigt met het mystieke van het IJslandse Sigur Rós'. De songteksten zijn daarbij uit het leven gegrepen. Er zat veel muzikale ervaring in Dear Ellinor. Gitarist Gerben Kroeze is bijvoorbeeld gitaarleraar in Deventer en de Zwolse toetsenist Reinder van Raalte is ook professioneel in de muziekwereld actief. Er is een echt IJslandse element in Dear Ellinor want bassist Bjarni Skúli Ketilsson komt uit dat land. Opvallende factor in het groepsgeluid is de trompet van de ervaren Wilfred Kroes. In het door ons gekozen “Kingdom” schittert de heldere stem van Gerdine Vermeer; het is met dik acht minuten ruim de langste song van “More To Life” en laat goed het voornoemde ecletische karakter horen. Uit de Facebook-pagina blijkt dat Dear Ellinor al een tijd niet meer actief is. Op de in 2023 door een volger gestelde vraag of er weer optredens komen, wordt gekscherend een mogelijkheid in 2033 aangestipt. We zullen zien...
Websites:
Facebook: Dear Ellinor
Soundcloud: Dear Ellinor.
VERLAAT DEBUUT
Proto-Kaw – Theophany
Van het album “Before Became After” (InsideOut, 2004)
Het is meer dan 12 jaar geleden dat we aandacht schonken aan de muziek van Proto-Kaw, de Noord-Amerikaanse progressieve rockband rond voormalig Kansas-gitarist Kerry Livgren. Het was grotendeels een reünie van musici die in de directe voorloper speelden van Kansas. Dertig jaar oude demo's van die groep werden in 2002 uitgebracht door Cuneiform Records en op de releaseparty daarvoor ontmoetten de leden elkaar weer. De meesten hadden elkaar al jaren niet meer gesproken maar ontdekten dat er nog steeds een onderlinge muzikale chemie aanwezig was. En zo kwam er een eerste echt studioalbum, “Before Became After” (2004). Twee jaar later volgde “The Wait Of Glory” en nadat Livrgren gedeeltelijk hersteld was van een zware beroerte volgde in 2011 nog “Forth”. Wij gaan terug naar 2004, het jaar van “Before Became After”, met het bijna 12 minuten lange “Theophany”. Deze term werd gebruikt in de oude Griekse en Nabij-Oosterse religies, maar ook in het jodendom en het christendom, om momenten te beschrijven waarop God of de goden op een waarneembare manier in de menselijke ervaring verschenen.
Websites:
https://www.numavox.com/
Facebook: Proto-Kaw .
VAN EIGEN BODEM / 45 JAAR
Taurus – Same Old Story
Van “Illusions Of A Night” (Multi Records (= eigen beheer), 1981)
Het Haarlemse Taurus heeft een rijke geschiedenis, ondanks dat er maar twee studio-albums zijn uitgebracht, waar ook nog eens 13 jaar tussen zat. De band werd opgericht in 1976, waarna toetsenist Rob Spierenburg vervolgens de enige constante factor blijft. De muziek is sterk beïnvloed door het oude Genesis en het eerste solowerk van Steve Hackett, maar doet ook erg denken aan de Noord-Amerikaanse band Babylon. In 1980 bracht Taurus de single “Meadow” uit op het label Mercury. In 1981 volgde het eerste album “Illusions Of A Night”, op het eigen label Multi Records. Ondanks de compactheid van de nummers, is de Genesis-gelijkenis er wel, maar er zijn ook overeenkomsten met de muziek van Kayak. Na wat bezettingswisselingen waren Jos Schild en John Philippo inmiddels ook vaste waarden binnen de destijds veel optredende band. Niet vreemd dus dat er in 1983 een live-plaat verscheen, waarop ook de wat langere stukken op het repertoire aan bod kwamen. Na hernieuwde interesse, voornamelijk uit het buitenland, verscheen “Illusions Of A Night” in 1989 op CD en werden er ook oude opnames van vóór dat studio-album uitgebracht. In 1994 dook Taurus eindelijk weer de studio in om “On A Journey” op te nemen. In 1999 volgde nog de compilatie “Evolution” waarna de band in 2000 werd opgeheven. Speirenburg ging zich toeleggen op filmmuziek en Philippo vonden we terug als bandleider van de First Showband, waarmee hij veel nationale en internationale sterren begeleidde. We gaan luisteren naar “Same Old Story”.
Websites:
Taurus op Progarchives.
ALBUMS VAN DE MAAND
Hjelm, Hans - Shores (2024 version)
Hjelm, Hans - Shores (2026 version)
Van "Into The Night" (Sound Effect Records/Majestic Mountain Record, 2024) respectievelijk "The Night Electronic" (Kungens Ljud & Bild, 2026)
Voor het Album van de Maand september hebben we niet één, maar twee platen uitgekozen. Het betreffen de twee meest recente albums van Hans Hjelm. Vijf jaar geleden lieten we u kennismaken met “Factory Reset”, het instrumentale debuutalbum van Hjelm. De Zweed heeft jazzgitaar gestudeerd aan de University of North Texas in Dallas en is tevens lid van de psychedelische rockbands Kungens Män en Automatism. Op zijn eerste plaat liet Hjelm zich echter duidelijk beïnvloeden door Depeche Mode en Krautrock - en dan voornamelijk het gitaarspel van Michael Rother. Deze kruisbestuiving zorgde voor een fijne trip waarbij gitaar- en toetsenspel beiden hoofdrollen innemen. Hjelm bespeelde alle instrumenten zelf, behalve de drums, die door Jesper Skarin (Gösta Berlings Saga, Vak) zijn ingespeeld.
In 2024 bracht hij "Into The Night" uit, waarop Skarin gezelschap kreeg van voormalig Opeth-toetsenman Per Wiberg en bassist/gitarist Mikael Tuominen (collega van Hjelm in Kungens Män). De sound op deze alleen als download en op LP verkrijgbare plaat was verder verschoven naar symfonische, elektronisch getinte muziek. Op zijn nieuwe plaat, het in mei verschenen "The Night Electronic", keerde Hjelm, zoals de titel al aanduidt, terug naar die tweede plaat. Voor vijf van de zeven nummers van "Into The Night" heeft hij namelijk vocale arrangementen geschreven. Met name de aan Julee Cruise herinnerende stem van Hildur Ottilia zorgt ervoor dat dit nieuwe album een dromerige laag over de groepssound krijgt. De zang van Victor Westerlund versterkt dit. Het dit keer weer wel op CD uitgebrachte werkstuk heeft ten opzichte van de download en LP nog twee bonustracks. Dit zijn eveneens van zang voorziene versies van composities van het debuut. Aangezien we de tweede plaat destijds niet aan u hebben kunnen presenteren en we er achteraf toch zeer van onder de indruk zijn, hebben we besloten dat album plus het recente "The Night Electronic" als Albums van de Maand te presenteren. Daarbij laten we van een nummer zowel de instrumentale als vocale versie laten horen. Deze week aandacht voor "Shores", waarin Victor Westerlund de leadzang voor zijn rekening neemt.
Websites:
https://hans-hjelm.com/
Bandcamp: Into The Night
Bandcamp: The Night Electronic
Facebook: Hans Hjelm (momenteel niet beschikbaar)
Facebook: Bandetkungensman/.
LIVE-TIP / 10 JAAR
Black Fall, The – Sonmi 4.5.1.
Van “The Time Traveler” (eigen beheer, 2016)
Albumdebuut “Time Traveler” van The Black Fall is alweer 10 jaar oud. De Enschedese band werd in 2013 opgericht en maakte het jaar erop al een demo. In 2016 volgde dus “The Time Traveler” en drie jaar later “Clear Perception”. De muziek van het viertal zit in de steviger regionen van de prog en bij een label als Kscope zou de band prima passen. Voor het gemak zou je als referentie Haken, het latere Porcupine Tree en Riverside kunnen noemen. Hoewel er al een tijd geen nieuwe muziek is uitgebracht is The Black Fall nog steeds actief en werkt momenteel aan een derde album. Op 24 okober is er een optreden, samen met Whiteabbey, in het Kulturhus te Borne. Goede reden om wat van het eerste album te draaien: “Somni 4.5.1.”
Website:https://www.theblackfall.nl/
Facebook: The Black Fallprog
Bandcamp: The Black Fall - The Time Traveler.
(OP)NIEUW
Goose – (again)
- Good Times // End Times
- ((nocturne))
- (((postplace)))
Van “BIG MODERN!” (No Coincidence Records, 2026)
In juli van dit jaar maakten we kennis met Goose middels het zesde studiowerkstuk “BIG MODERN!” van deze groep uit de Noord-Amerikaanse staat Connecticut. Hoewel vaak gepositioneerd in de zogenaamde 'jamband-scene' is Goose binnen dat genre wel één van de meer boeiende bands. Door de relaxte frasering van zanger/gitarist Rick Mitarotonda is de Steve Miller Band van midden jaren zeventig een referentie die regelmatig hout snijdt. Evengoed worden er afslagen genomen richting funky rock die van Talking Heads had kunnen zijn en waarin de ritmesectie (bassist Trevor Weeks en drummer Cotter Ellis) een heerlijke groove neerlegt. En een van de instrumentale uitlopers – “(faena)” – mondt uit in op Santana geïnspireerde latinrock. Mitarotonda is ook een erg fijne gitarist en zoals een jamband het betaamd krijgt hij alle ruimte om te soleren. Een aantal songs lijken compact te blijven en afgerond te zijn, waarna er toch nog een uitgesponnen instrumentaal deel met subtiel gitaarspel volgt. In de kraakheldere productie is het ruimtelijke keyboardspel van Peter Anspach haast onopvallend maar wel degelijk zeer aanwezig. Net als Umphrey's McGee is Goose zodoende een jamband die ook een goeie song kan schrijven en die muzikaal ook een breed georiënteerde progluisteraar zou moeten kunnen aanspreken. Dit album verdient zeker meer aandacht en we doen dat door de slotcyclus van het album te laten horen, dat begint met de korte interlude “(again)”, overlopend in de compacte song “Good Times // End Times”, gevolgd door een uitgebreide instrumentale sectie, getiteld “((nocturne))”, met dat hele fijne gitaarspel van Rick Mitarotonda, waarna het album met “(((postplace)))” een mooi 'mellow' slot krijgt.
Websites:
https://www.goosetheband.com/
Facebook: Gooseband
Bandcamp: Goose The Band.