• Zondag 15 Maart 2026 Show No. 1703

    ACTUEEL / IN AFWACHTING VAN...
    Palumbo, John - Wake Up
    Van "Hollywood Blvd" (Carry On Music, 2021)

    Toen we onlangs gekscherend John Palumbo een visionair noemden, omdat hij ruim 50 jaar geleden in het nummer "Ice" de frase 'or are you afraid of the ice' had gezongen, konden we niet bevroeden dat hij daadwerkelijk met een lied over die moordzuchtige politiemacht in de V.S. bezig was. Iconoclassic Records publiceerde namelijk een paar weken geleden een videoclip bij het nummer "Icemen" van "R U Science?", het op 8 mei te verschijnen nieuwe soloalbum van de Crack The Sky-voorman. De zogenaamde 'lyric video' laat niets te raden over waar dit nummer over gaat. Op onze website hebben we een YouTube-link naar het nummer gezet. Voor vanavond gaan we echter terug naar 2021 toen Palumbo tijdens de pandemie de solo-CD "Hollywood Blvd" uitbracht. Ook op die plaat zijn vele teksten met zijn ironische kijk op de wereld en de V.S. in het bijzonder te horen, zoals het nu ten gehore gebrachte "Wake Up". De gitaarsolo is gespeeld door zijn Crack-compaan Bobby Hird, de enige andere muzikant op deze plaat. Meer nieuws over Palumbo: binnenkort verschijnt er ook een boek van zijn hand, getiteld "Swimming The Cleveland Ocean".
    Websites:
    https://www.youtube.com/watch?v=ePE5V6yuPCk (nummer "Icemen")
    https://iconoclassicrecords.com/album/r-u-science/
    https://www.facebook.com/officialcrackthesky/
    https://crackthesky.com/.

    NIEUW/ LIVE-TIP
    Archive – Broken Bits
    – Glass Minds
    Van het album “Glass Minds” (Dangervisit (= eigen beheer), 2026)

    Het in 1994 opgerichte Archive is welicht niet superpopulair maar is wel onder een trouw publiek door heel Europa geliefd. Door de loop der jaren wisselde het Britse collectief nogal eens van bezetting en verschoven de muzikale uitingen van triphop naar epische, progrock-achtige soundscapes. Denk daarbij aan een mengvorm van elektronische muziek, postrock en progressieve rock. Eind februari verscheen Archive's dertiende studioalbum “Glass Minds”, met 12 nieuwe nummers en een lengte van bijna 78 minuten. Vorig jaar oktober gaven we u al een voorproefje met het nummer “Look At Us”. Nu het album daadwerkelijk verschenen is presenteren we de twee albumopeners: “Broken Bits” en het titelnummer. “Broken Bits” bouwt langzaam op met minimalistische elektronische texturen naar een vol en zorgvuldig gelaagd arrangement, waarna naadloos wordt overgegaan naar “Glass Minds”. Een pulserend drumritme en pianomotief begeleidt hier de vocalen van Lisa Mottram. Ook al zijn er nog twee andere zangers te horen op “Glass Minds”, haar stem is een belangrijk element op het album en daardoor mede-sfeerbepalend. Haar luchtige toon versmelt op natuurlijke wijze met het elektronische kader en functioneert bijna als een extra instrumentale laag. De grootste stempel op het geheel drukt echter Darius Keeler met zijn persoonlijke productiestijl: synthesizers, ingetogen ritmes en subtiele harmonische verschuivingen bouwen een klanklandschap op dat zich over langere stukken ontwikkelt in plaats van te vertrouwen op een onmiddellijke impact. We durven te stellen dat “Glass Minds” een van de hoogtepunten is in de Archive-discografie die nu al meer dan 30 jaar omspant. Op 30 maart treedt de groep op in het hoofdstedelijke Paradiso, maar dat concert is wel al uitverkocht.
    Websites:
    https://archivemusic.bandcamp.com/album/glass-minds
    https://www.facebook.com/ArchiveOfficial
    https://linktr.ee/archiveofficial.

    NIEUW / verkapte LIVE-TIP
    Metropole Orkest – Bright Lights And Jubilations
    Van de 2LP “Arakatak” (V2 Records, 2026)

    Metropole Orkest bestaat 80 jaar en geldt wereldwijd al jaren als hét symfonieorkest dat je moet hebben om jazz of pop, of zoals dat vroeger werd genoemd 'lichte muziek' te laten spelen, al dan niet in combinatie met solisten. Ter gelegenheid van dit jubileum is een nieuw album verschenen vol speciaal voor het orkest gecomponeerde stukken. Morris Kliphuis leverde het titelstuk “Arakatak”. Ook zijn er composities te horen van saxofonist en producer Donny McCaslin, saxofonist Tineke Postma, drummer Mark Guiliana, pianist Shai Maestro en componist Louis Cole. Dirigent van dienst is vaste gastkracht Miho Hazama, de in Tokio geboren en in New York werkende componist en arrangeur die tevens een stuk aanleverde. Zoals het op de officiële website wordt omschreven: met “Arakatak” tilt Metropole Orkest lichte muziek naar een hoger niveau en verkent het voortdurend nieuwe muzikale wegen. De stukken zijn spannend, afwisselend en pakkend en zullen liefhebbers van zowel jazz als avontuurlijke progressieve rock en pop moeten kunnen aanspreken, is onze inschatting. Dat geldt zeker voor het stuk dat honoraire dirigent en meesterarrangeur Vince Mendoza aanleverde: “Bright Lights And Jubilations”. Na een fijne solo van altsaxofonist Paul van der Feen krijgt de van oorsprong Twentse Peter Tiehuis alle ruimte om zijn grote kunnen op zijn fraaie Gretsch hollow body-gitaar te tonen. Metropole Orkest is natuurlijk vaak in combinatie met een solo-artiest op podia te bewonderen. Voor ons interessant is bijvoorbeeld het concert met Al Di Meola op 28 mei in het Muziekgebouw in Eindhoven, die met Cory Wong op 16 en 17 juni in TivoliVredenburg, dat met Snarky Puppy op North Sea Jazz op 10 juli en de vier concerten met Hiromi in september. Jammer genoeg is er geen CD- of Blu-ray-editie van dit album beschikbaar. Je bent fysiek aangewezen op vinyl en anders op YouTube.
    Websites:
    https://www.facebook.com/metropole.orchestra
    https://www.mo.nl/
    Dit nummer op YouTube: https://youtu.be/PWBnX0Zd1HQ?si=5vvOmTo3zT9fIjiR
    Live-versie met beeld: https://youtu.be/ZWkn_sKpvh4?si=nq-ABpk6mG8LF0_o.

    NIEUW (archiefmateriaal)
    Camel - Freefall (live, 1974)
    - Mystic Queen (live, 1974)
    Van "Earthrise: Live At The Marquee 1974" (Esoteric Recordings, 2026)

    Na het verschijnen, in november 2023, van de megaboxset "Air Born (The MCA & Decca Years 1973 - 1984)" zijn er enkele onderdelen ook afzonderlijk uitgebracht. Dit waren trouwens allemaal reguliere albums, zoals "The Snow Goose" en "Moonmadness", en de live-plaat "Pressure Points". Het materiaal op de onlangs op de markt gebrachte dubbel-CD "Earthrise: Live At The Marquee 1974" werd middels die box voor het eerst aan het publiek gepresenteerd en is dus nu ook los verkrijgbaar voor hen die dat vele schijven bevattende gevaarte misten of te duur vonden. Tijdens het optreden van 30 oktober 1974 speelden Andrew Latimer, Peter Bardens, Doug Ferguson en Andy Ward een uitbundige selectie van de eerste twee Camel-platen, het langgerekte "Homage To The God Of Light" uit Bardens' solowerk en de non-albumtrack "Ligging At Louis'". Tevens werden reeds enkele stukken gespeeld van de LP die de grote doorbraak voor de symfonische rockband zou betekenen: "The Snow Goose". Van de door Stephen W. Tayler van de originele banden gemixte set hebben wij echter twee nummers uitgekozen, die nog niet eerder in live-vorm in Xymphonia aan de orde zijn geweest: "Freefall" van "Mirage" en het intieme "Mystic Queen" van het titelloze debuut.
    Websites:
    https://www.camelproductions.com/ (niet actueel)
    https://www.facebook.com/camel.latimer/.

    OBSCUUR / A.O.R. MEETS NEOPROG
    Light, The – Two Stand Alone
    Van de picturedisc-EP “The Light” (Odius Plattious (= eigen beheer), 1982)

    Soms kom je in een platenzaak een schijf tegen die je op een of andere manier intrigeert, zo ook de naar de band vernoemde picturedisc-EP van The Light. Wat we weten is dat deze viermansformatie uit Los Angeles komt en in 1982 deze EP heeft uitgebracht, een jaar later gevolgd door de LP “The Mirror” met nogmaals de vier nummers van deze EP op de A-kant, aangevuld met vijf andere nummers. Als we niet wisten dat de band uit de Verenigde Staten kwam zouden we gegokt hebben dat het een groep was uit de neoprogbeweging die destijds in het Vereenigd Koninkrijk op kwam zetten. De vier nummers laten goed in het gehoor liggende melodieuze rock met 'widdely' toetsenspel horen. En de zanger klinkt als een jonge Mark Smit van ons eigen Knight Area. Wat er van de leden is geworden kunnen we u niet melden aangezien er heel weinig informatie is te vinden over deze band. Wat we wel hebben ontdekt is dat bassist Ken Balagna voor The Light in de band Evolution zat met zanger Jack P. Russell die later bekendheid verwierf met Great White. Leuke ontdekking en hopelijk komt er een keer een heruitgave van het album “The Mirror”. Overigens is dit materiaal wel op YouTube te vinden.
    Websites:
    https://www.discogs.com/release/7007794-The-Light-The-Light
    Dit nummer op YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=ef6C1QiYf9Y.

    40 JAAR / IN HET NIEUWS
    Pallas – A Million Miles Away (Imagination)
    Van “The Wedge” (Harvest / EMI, 1986) en de box “Eyes In The Night (The Recordings 1981 - 1986)” (Esoteric Recordings, 2024)

    “The Sentinel” blijft onomstotelijk een van de fijnste albums van Pallas – en dat ondanks dat het door inmenging van labelbazen en gedoe met producers niet het album is geworden dat de Schotse band zelf voor ogen had. De tour ter promotie van het album (met een podiumontwerp van de hand van het team van de legendarische TV-serie Doctor Who) bracht ook de nodige frustratie met zich mee. En zo besloot charismatische zanger Euan Lowson kort na die tour op te stappen. Ondertussen was het werk begonnen aan een opvolger, wat wederom een conceptalbum moest worden. Een aantal van die vroege opnamen zijn tegenwoordig op de Bandcamp-pagina van Pallas te vinden. Eind 1984 werd een nieuwe zanger gevonden in de persoon van Alan Reed. Zijn stem was voor het eerst te horen op de eind 1984 verschenen EP “The Kightmoves”, met naast 2 korte stukken die deel uit maakten van het beoogde concept ook het lange en epische “Sanctuary”. Je zou toen denken dat dit een goede voorbode was voor het nog te verschijnen “The Wedge”. De energieke Reed zorgde echter voor een veranderende dynamiek in het bandgeluid en mede daardoor werd verkozen compacter materiaal te gaan schrijven, met als gevolg dat het uiteindelijke “The Wedge” een stuk commerciëler klonk. Onder de fans van de toenmalige neoprogbeweging werd het album dan ook niet zo goed ontvangen als de voorganger. Toch heeft “The Wedge” de tand des tijds wel doorstaan. Net als van “The Sentinel” is er - buiten een dure Japanse editie om – nooit een CD-versie verschenen van de originele LP. Eind 2024 bracht Esoteric Recordings een mooi boxje uit dat alle officieel uitgebrachte muziek van de vroege Pallas-periode samenbrengt: “Eyes In The Night (The Recordings 1981 – 1986)”. In deze set zijn eindelijk de eerste studio-albums te vinden met de tracklisting van de originele LP's. Daarnaast is de box aangevuld met bonusmateriaal en twee schijven met live-opnames. Ook is er een Blu-ray bijgevoegd met het concert dat Pallas opnam voor de TV-reeks “Live From London”, waaruit we onlangs nog het concert van IQ belichtten. Het was afgelopen maand alweer 40 jaar geleden dat “The Wedge” verscheen: een mooie aanleiding om weer eens wat van dit album te draaien. We hebben ook nog Pallas-nieuws, echt vers van de pers: er gaat een tweede box verschijnen met 9 schijven, waarin we de albums zullen aantreffen van na de doorstart: de periode 1998 – 2007. Deze zijn alle geremasterd door toetsenist Ronnie Brown en ook deze boxset zal een Blu-ray met live-opnamen bevatten.
    Websites:
    http://www.pallasofficial.com/
    https://www.cherryred.co.uk/pallas-the-midas-touch-the-recordings-1998-2007-9-disc-box-set
    https://www.facebook.com/PALLASOfficial/.

    LIVE-TIP
    Barock Project – An Ordinary Day's Odyssey
    Van “Time Voyager” (eigen beheer, 2024)

    Aanstaande vrijdag, op 20 maart, treedt Barock Project op in Poppodium Boerderij. Het concert had eigenlijk vorig jaar al moeten plaatsvinden, maar bandleider Luca Zabbini was door ziekte maandenlang uitgeschakeld. Het concert is in feite een presentatie van het net verschenen live-album “Live Voyager” dat opnamen bevat van de tournee n.a.v. het recentste studio-album “Time Voyager” uit 2024. Wij waren bijzonder te spreken over dit prachtig opgenomen album, zó zeer zelfs dat het op nummer 3 belandde in de Xymphonia Best of 2024-lijst. Het is een afwisselend album met 'übersymfonische huzarenstukjes' maar ook zelfs een meer A.O.R-getint nummer. Er mag derhalve veel verwacht worden van het Boerderij-optreden. Genoemd live-album zal later vast en zeker ook nog aan bod komen in Xymphonia.
    Websites:
    https://www.barockproject.net/
    https://www.facebook.com/barockproject.

    ALBUM VAN DE MAAND
    Steensland, Johan – An Ordinary Man
    Van het album “Duality” (CEMAFOR (=eigen beheer), 2025)

    Johan Steensland is een multi-instrumentalist en componist uit de Zweedse stad Uppsala. Hij ontdekte al heel jong dat hij een aangeboren muzikaliteit had en relatief gemakkelijk zich het bespelen van diverse instrumenten eigen maakte. Als tiener was het dan ook zijn droom om een succesvol muzikant te worden; hij stortte zich hier compleet op en verdiende de schamele kost met allerlei kleine baantjes. Ook al schreef hij al een complete rockopera in die jaren, het kwam allemaal niet van de grond en ging toch studeren, maakte flink carrière en stichtte een gezin. Bijna 40 jaar later waren de kinderen de deur uit en wierp hij zich alsnog op zijn favoriete muzieksoort: prog. Het eerste dat hij aanpakte is het alsnog fatsoenlijk opnemen van zijn rockopera die al decennia op de plank lag. En zo verscheen in 2024 “Crossfade” – grotendeels zelf ingespeeld, maar met wat hulp van vier gasten. En hij pakt snel door want al in september 2025 verscheen de opvolger “Duality”. Opnieuw een verhalend conceptwerk. Als je alleen de songteksten volgt is het lastig te volgen, maar op de website van Steensland is het gehele korte verhaal te lezen dat de basis vormt. Kort samengevat: een schrijver (de protagonist) die net een manuscript over psychopatische seriemoordenaars heeft afgerond krijgt een ongeluk en raakt daardoor zijn geheugen kwijt. In het ziekenhuis komen er af en toe flarden herinneringen terug. Maar dat zijn zonder dat hij dat zelf beseft herinneringen aan het boek waar hij zo geconcentreerd aan werkte, niet zozeer aan hemzelf. Dat is het beginpunt van het album, dat vooral over de relatie met zijn vaste verpleegster (de antagonist) gaat, die met al deze verwarring moet dealen. Muzikaal is er absoluut geen sprake van vernieuwing: hij maakte het type door Genesis beïnvloede prog waar zijn hart ligt, maar dan wel tot in de puntjes verzorgd. De opnamekwaliteit is top: luister bijvoorbeeld naar de zelf ingespeelde drumpartijen. Hoeveel platen worden er nog gemaakt waar de snaredrum ook écht als een snaredrum klinkt, waarbij je de snaren ook echt hoort resoneren? En de volle, aan de stijl van – hoe kan het ook anders – Tony Banks refererende keyboardlagen staan ook als een huis. Daarbij heeft hij het geluk dat hij zoals gezegd uit Uppsala komt: tevens de stad van Kaipa en The Flower Kings. Hoewel vooral uit slotnummer “Here And Now” blijkt dat Steensland zelf een sterke leadgitaarpartij kan weggeven, steelt Kaipa-gitarist Per Nilsson de show met een paar priemende solo's die geen gitaarliefhebber onberoerd zal laten. Steensland zingt zelf de partijen van de protagonist. Zijn hese stem zal voor sommigen even wennen zijn, maar zijn partijen zijn wel loepzuiver - hij heeft dan ook duizenden uren zangtraining gedaan, geeft hij aan. We horen er ook een emotionale lading in die een passend tegenwicht krijg van de antagonist, die wordt vertolkt door een ándere Kaipa-kracht: Aleena Gibson. Een muzikale vergelijking met Uppsala-bands is echter beter te maken met The Flower Kings, daar de bij Kaipa soms opduikende folk-injecties bij Steensland ontbreken. In onze Album van de Maand-rubriek zetten we altijd graag een nog onbekende eigenzinnige artiest of -band in de schijnwerpers die uitblinkt in prog of een direct verwant genre. Voor eigenzinnigheid en vernieuwing hoeven we bij Steensland (vooralsnog?) niet te zijn, maar deze naar ons oordeel sterk uitgewerkte hoge-kwaliteitsprog in vertrouwde stijl verdient meer aandacht dan deze eigenbeheerartiest tot nu toe krijgt! Vanavond “An Ordinary Man”, waarvan de coupletmelodie ons onwillekeurig steeds weer doet denken aan Kevin Gilberts “Joy Town”. Met de keyboardstoten die de overgang naar het refrein vormen, zit je steeds weer rechtop. Ook dit nummer kent weer een virtuoze gitaarsolo van Per Nilsson.
    Websites:
    https://johansteenslandmusic.com/
    https://johansteensland.bandcamp.com/
    https://www.facebook.com/JohanSteenslandMusic/
    Volledige verhaal achter de teksten van “Duality”: http://johansteenslandmusic.com/duality-story-and-lyrics/.

    NIEUW
    Hadal Sherpa – Insomnia
    Van “Memoria” (eigen beheer, 2026)

    “Memoria” is het derde album van Hadal Sherpa. Voor ons is het de eerste kennismaking met deze spacerockers uit Finland, die zeker naar meer smaakt. De zes nummers zijn instrumentaal, hoewel aangetekend dient te worden dat fluitiste Pi Viana ook haar stem gebruikt als instrument middels woordeloze zang. Opener “Omen” ligt nog het meest in de lijn van traditionele spacerock, maar laat je daardoor niet misleiden. De sfeer die over het gehele album hangt geeft namelijk bovenal blijk van een bewondering voor het werk van de heren Gilmour en Wright. Denk aan heerlijk vloeiend gitaarspel en zwellende orgelakkoorden, met daaroverheen “Great Gig In The Sky”-achtige vocalen, die ons meevoeren in een muzikaal palet dat zeker de nodige Pink Floyd-invloeden heeft maar toch ook weer eigen klinkt. Mooi voorbeeld is “Insomnia”, dat in het eerste deel een “On An Island”-sfeertje heeft maar halverwege toch een muzikale omslag naar een meer postrock-getinte stijl kent. De albumclimax wordt bereikt in het titelnummer, met heerlijk uitgesponnen gitaarspel. Helaas is bandleider, multi-instrumentalist en componist Vesa Pasanen ons afgelopen jaar ontvallen. Maar gelukkig is dit album wel afgemaakt en nu dus verkrijgbaar. Er zal derhalve jammer genoeg geen nieuwe muziek meer van Hadal Sherpa verschijnen, maar we kunnen nog wel de eerdere discografie gaan doorspitten. We gaan luisteren naar het genoemde “Insomnia”.
    Websites:
    https://hadalsherpa.bandcamp.com/album/memoria
    https://www.facebook.com/HadalSherpa.

    NIEUW (sterk verlaat)
    Hemmingson, Merit - Dreams Of The Universe
    - Power From The North
    Van "Mother Earth Forever" (Foxtrot Records, 2024)

    De naam Merit Hemmingson zal hier te lande bij weinigen echt een belletje doen rinkelen, zo schatten wij in. Maar in haar thuisland Zweden is zij een behoorlijk grote dame op het gebied van folk en jazz en in wat mindere mate ook in de klassieke wereld. Ze werd geboren in 1940 en was al midden jaren 50 als pianiste actief. Een decennium later stapte ze over naar het elektrische Hammondorgel en maakte vervolgens furore met popbewerkingen van Zweedse folksongs en later ook als jazzmuzikante. Jaren later, in 1990, belde ze een op dat moment al redelijk ervaren muzikant uit Uppsala op, niemand minder dan Roine Stolt. Uit dat eerste contact ontstond een plan om samen een album te maken met het doel kerkorgel en Hammondorgel met rockmuziek te verbinden. De opnames daarvoor startten in 1993 en dat is interessant want daarmee vielen die zo ongeveer samen met Stolts werk aan zijn album “The Flower King” dat het beginpunt markeert van de bijna gelijknamige band die we nu zo goed kennen. En hoewel de opnamen met Hemmingson op dat moment ook allemaal klaar waren, bleek geen enkel label er brood in te zien, met als gevolg dat ze ruim 20 jaar op de plank bleven liggen. Tot dat Stolt en Hemmingson besloten om, na nog wat extra opnamesessies, dit werk dan maar gewoon zelf uit te brengen via Stolts eigen Foxtrot Records. En daar mogen we blij mee zijn, want de muziek op "Mother Earth Forever" is een genot om naar te luisteren. Het is een volledig instrumentaal album, afgezien van wat woordeloze zang van Hemmingson zelf, dat zich soepel beweegt tussen folk, klassiek, wereldmuziek en symfonische rock. Als we het dan al ergens mee moeten vergelijken is het wel met het recentere repertoire van Thijs van Leer en Focus. We horen statig, maar ook soms wel swingend orgelspel van Hemmingson waarbij Stolt met zijn gitaarspel voor de nodige extra pit zorgt in de compacte composities van de 85-jarige veterane.
    Websites:
    https://www.meritone.se/
    https://www.facebook.com/merit.hemmingson.

    50 JAAR
    Enid, The - The Fool
    - The Falling Tower
    Van "In The Region Of The Summer Stars" (BUK Records, 1976 / Operation Seraphim, 2010)

    Exacte informatie is een beetje schaars maar voor zover we hebben kunnen nagaan was het afgelopen maand 50 jaar geleden dat “In The Region Of The Summer Stars” van The Enid uit kwam. En vanaf de eerste tonen van dit debuut was het duidelijk dat deze Britse band hoogst eigenzinnig was en een uniek klank voortbracht. De composities bevatten oorspronkelijk vocalen, maar de zanger van de oerbezetting, Peter Roberts, stapte op de laatste dag van 1975 uit het leven. De overgebleven leden vonden dat hij onvervangbaar was, dus werd de muziek opnieuw gearrangeerd tot een instrumentaal geheel. Saillant detail is dat het album origineel “The Voyage Of The Acolyte” zou moeten gaan heten maar dat dit plan moest worden gewijzigd doordat Steve Hackett precies die titel al gebruikte voor diens in oktober 1975 verschenen solodebuut. Beide albums hebben dan ook met elkaar gemeen dat ze geïnspireerd zijn door het tarotkaartspel. Het album van The Enid kent verder een bewogen geschiedenis omdat het jarenlang niet in originele vorm verkrijgbaar was, maar alleen in een deels in 1984 heropgenomen versie, omdat EMI de originele masters was kwijtgeraakt. Gelukkig werden die toch teruggevonden zodat in 2010 eindelijk een CD-versie kon worden uitgebracht met de originele opnames. De titeltrack, de romantische piano-instrumental “The Lovers” en het bombastische “The Last Judgement” (met prominent het zo'n 800 jaar oude “Dies Irae”-thema) zouden tot grote fanfavorieten uitgroeien en nog regelmatig door de jaren heen live gespeeld worden, ook bijvoorbeeld tijdens het optreden ter gelegenheid van onze 1000ste uitzending in het Almelose Hof 88 in 2012. Om het jubileum te vieren kiezen we nu echter voor de twee openingsstukken: het korte “The Fool”, gevolgd door het hectische, door gitaren gedomineerde “The Falling Tower”.
    Websites:
    https://www.theenid.co.uk/
    https://www.facebook.com/TheEnid/.