• Zondag 26 Juli 2026 Show No. 1722

    NIEUW
    Paper Crown – The Sign
    – Oh, The Irony
    Van “Letters” (Apollon Records, 2026)

    We kennen Johanne Margrethe Kippersund Nesdal al wat jaren als zangeres van MEER, maar al die tijd deed ze nog het een en ander, euh, meer... Zo vormt ze ook al een jaar of 8 een duo met multi-instrumentalist Ørnulv Brun Snortheim onder de naam Paper Crown. Het afgelopen maart verschenen “Letters” is het derde album van het tweetal en na twee eigenbeheerproducties is het de eersteling voor Apollon Records. De meeste albums van dat label die wij onder de aandacht brengen hebben de labeltoevoeging ':PROG'. Dat ontbreekt hier en dat snappen we wel. Paper Crown is behoorlijk poppy en ook wat meer lichtgewicht en een stuk minder dramatisch qua aanpak dan MEER. Toch is er ook voor de progressieve muziekliefhebber in veel van deze zorgvuldig geboetseerde liedjes veel te genieten. Van de zang van Kippersund Nesdal natuurlijk, die hier niet de intense grenzen opzoekt zoals ze vooral op het meest recente MEER-album “Wheels Within Wheels” (2024) deed – en van de partijen op gitaar, bas, keyboards en enkele exotische instrumenten van Snortheim. De drumpartijen zijn uitbesteed aan Børre Flyen en dat is mooi want de composities hebben vaak een ritmische speelsheid waar Flyen creatief mee omgaat. Op twee songs zijn vioolpartijen van Aud Ingebjørg Barstad te horen. In dit idioom ontkom je, net als een groep als Crowded House, niet aan Beatles-invloeden en ja, soms klinkt een gitaarpartij zelfs Harrisonesk.
    Websites:
    https://www.facebook.com/papercrownsongs
    https://papercrownmusic.bandcamp.com/album/letters.

    VOORPROEFJE / VAN EIGEN BODEM
    Joust - Here I Stand
    Van een nog te verschijnen debuutalbum

    We zijn altijd blij met nieuw Nederlands talent en met dank aan Progwereld kwam Joust op ons pad. Die band is opgericht door drummer Senne Bergsma en zanger/gitarist Chris Henny. Die laatste maakte een flink aantal jaren deel uit van Kingfisher Sky en maakt nu bij Joust zijn debuut als zanger. Vooruitlopend op een nog te verschijnen volledig album is onlangs een eerste nummer uitgebracht: het bijna 8 minuten durende “Here I Stand”, waarop Joust wordt bijgestaan door zangeres Mariska Blaas. De invloeden die de band zelf noemt zijn de geijkte namen, zoals Steven Wilson en Dream Theater, maar daarnaast ook Gentle Giant, King Crimson en Focus. Die laatste drie horen we nog niet gelijk echt terug in “Here I Stand”, maar wat we wel horen is een sterke song met goede zang en prachtig gitaarspel van Henny. Joust gaan we dan ook zeker in de gaten houden de komende tijd; er schijnt overigens al heel snel nog een nummer aan te komen.
    Websites:
    https://linktr.ee/Joust_Official
    https://www.facebook.com/Joustband/
    Dit nummer op Youtube.

    HERUITGAVE
    Pallas – The Ripper (live)
    Van “The Midas Touch - The Recordings 1998-2007” (Esoteric Recordings, 2026)

    Nadat Esoteric Recordings twee jaar geleden met “Eyes In The Night – The Recordings 1981-1986” al het materiaal van de Schotse band uit dat tijdvak bijeenbracht, verscheen afgelopen maand een tweede boxset, getiteld “The Midas Touch - The Recordings 1998-2007”. Hierop is alles uit de in de ondertitel vermelde periode op een mooie manier verzameld, in geremasterde vorm. U denkt nu misschien: waarom sluiten die jaren niet op elkaar aan? Nou, na het verliezen van de deal met EMI volgde een tijd van onzekerheid en hoewel er nog wel hier en daar een concert werd gegeven, duurde het maar liefst 12 jaar eer er weer een volwaardig album verscheen. Diverse nummers voor de beoogde opvolger van “The Wedge” waren al wel te horen op een verzameling van demo’s onder de naam “Sketches” die in 1989 voor de fans op cassetteband werd gezet. Maar nadien besloot de band toch terug te gaan naar de tekentafel voor het album dat pas in 1998 verscheen. Dit “Beat The Drum” werd goed ontvangen en wist de bombast van het vroegste werk slim te combineren met het meer melodieuze geluid van “The Wedge”. Het bracht de heren weer in een energieke fase, want al in 2001 volgde “The Cross & The Cruicible” en vier jaar later “The Dreams Of Men”, die beide het klassieke Pallas-geluid lieten horen. Na laatstgenoemde album vertrok zanger Alan Reed en de groep was nadien toch niet meer dezelfde. In de box vinden we ook twee concertopnamen op CD en ook een Blu-ray met twee concertregistraties. De setlists bleken steeds een mooie mengeling van oud en nieuw werk. De registratie van het optreden in Zoetermeer uit 2002 valt bijzonder te noemen aangezien oud-zanger Euan Lowson bij die gelegenheid weer van de partij was. Onder de noemer “The Blinding Darkness” verscheen dit concert destijds op DVD. Nu is het met gerestaureerde soundtrack in deze box te vinden op zowel CD als Blu-ray. Een van de speciale momenten was een opvoering van de Pallas-klassieker “The Ripper”. Lowson brengt in dit nummer op overtuigende wijze het verhaal van een seriemoordenaar over het voetlicht. We hebben dit nummer in Xymphonia al bijna 25 jaar niet meer laten horen, dus ga er maar even 13 minuten voor zitten! Lowson is overigens sinds kort weer actief: met leden van Comedy Of Errors heeft hij de band Machinary gevormd. Eind dit jaar wordt een eerste optreden verwacht, bij welke gelegenheid er zeker wat Pallas-klassiekers voorbijkomen.
    Websites:
    https://www.pallasofficial.com/
    https://pallasofficial.bandcamp.com/
    https://www.facebook.com/PALLASOfficial.

    NIEUW
    JunXion – Gears, Prisons And Reason
    Van “The Isle Of Alleys” (eigen beheer, 2026)

    JunXion is een Nederlandse band die een zeer ambitieuze visie heeft op progressieve rock. Muzikale begaafdheid spat af van de muziek, die injecties bevat uit onder andere progmetal, jazz, en klassieke muziek. Ondanks dat het mini-debuut “Inevitable Red” al negen jaar geleden verscheen, is het uit Boxmeer afkomstige viertal nooit eerder in Xymphonia aan de orde gekomen. Ten tijde van die eersteling was JunXion zelfs al 7 jaar bezig: de vier leden waren brugklassers bij de oprichting in 2010! De nu verschenen derde plaat “The Isle Of Alleys” moet wel het meest ambitieuze werkstuk zijn van de groep. Het is een haast als film vormgegeven werkstuk: een conceptueel verhaal over PTSS en mentale gezondheid in het algemeen. Tekstschrijver en bassist Julian Haerkens ging daarbij uit van eigen ervaringen, maar het verhaal is fictief. Om dit overtuigend neer te zetten werd Vladimir Laliç van de Servische band Organized Chaos aangezocht. Hij vertolkt niet alleen de dramatisch aangezette zangpartijen, maar zijn ervaring als stemacteur kwam goed van pas voor de hoorspelachtige passages. Met Roel Trommelen (de beste naam ooit voor een drummer) vormt hij een geduchte combi die met haast mathematische precisie de progmetalpassages van ritmische ondergrond voorziet. Laliç is niet de enige gast want Strijkorkest Zoroaster versterkt het filmische gevoel, wat goed werkt met de veelvuldig van piano(sounds) gebruik makende toestenist Martijn Hak. Maarten Jung kan zowel heavy riffen als lyrisch en melodisch sterk soleren. De twee gastsaxofonisten Paul van de Calseijde en Nord Strik mogen niet onvermeld blijven: zij zorgen er een aantal malen voor dat het genoemde jazz-element op inventieve wijze verweven wordt met de andere muzikale ingrediënten. En zo laveert “The Isle of Alleys” van schetsmatig impressionistisch naar overweldigende progmetal naar meeslepend melodieuze prog naar filmisch en weer terug. Dat er drie weken geleden een bijzonder albumreleaseconcert met fraaie visuals is gegeven in de Eindhovense Effenaar is helaas langs ons heengegaan. Als JunXion weer ergens is te bewonderen, zullen we dat zeker aankondigen! Wij gaan luisteren naar wat ons betreft een van de hoogtepunten van “The Isles Of Alleys”: het bijna acht minuten lange “Gears, Prisons And Reason”.
    Websites:
    https://junxion.eu/
    https://www.facebook.com/JunXionNL
    https://junxion.bandcamp.com/album/the-isle-of-alleys.

    NIEUW
    White, Snowy And The White Flames - The Finishing Touch
    Van "The Finishing Touch" (eigen beheer, 2026)

    Het onlangs met zijn Nederlands-Britse begeleidingsband The White Flames uitgebrachte "The Finishing Touch" vormt waarschijnlijk het slotakkoord van de muzikale carrière van de 78-jarige Snowy White. Vanwege gezondheidsissues was hij trouwens in 2019 al gestopt met optredens. Dat verklaart wellicht dat de met een fragieler wordende stem voorgedragen teksten van zijn meest recente albums meer autobiografisch werden en niet slechts putten uit de gitzwarte bluescanon. Hoogtepunt van de nieuwe plaat is de intense climax van het zeven minuten durende titelstuk, dat overigens net als het bijtende "Minefield" ('that evil little gremlin that hides in the Kremlin') over oorlogszuchtige machtswellustelingen gaat. Het is het enige stuk waarin synthesizers eenzelfde symfonische kracht opwekken als op zijn onovertroffen debuut "White Flames". White en de van Jeff Beck bekende Max Middleton beperken zich qua keyboards in de andere tracks tot akoestische en elektrische piano’s en (Hammond-)orgel. Die songs klinken zeer vertrouwd: een relaxt intro, na een couplet of twee gevolgd door de eerste subtiele gitaarsolo’s. Vervolgens een break, dynamiekwisselingen en variaties op akoestische gitaar en percussie, om af te sluiten met die al dan niet gedubbelde hemelse gitaarsound. De in de lucht opgaande letters van de groepsnaam op de foto achter de CD-tray kunnen suggereren dat White mettertijd uit zicht verdwijnt, albums als "The Finishing Touch" zullen echter nog lang gekoesterd worden. Uiteraard hebben we de geroemde titeltrack voor vanavond uitgekozen.
    Websites:
    http://www.snowywhite.com/
    https://www.facebook.com/white.snowy/ (door fan gerunde Facebook-pagina).

    NIEUW / LIVE-TIP
    Evergrey – The Prophecy
    Van “Architects Of A New Weave” (Napalm Records, 2026)

    Evergrey bracht onlangs met “Architects Of A New Weave” het 15de album uit sinds de oprichting in 1995. De Zweedse veteraan-progmetalgroep gaat deze keer hard en met een behoorlijk grauwe sound van start, waarbij metal duidelijk de overhand heeft over prog. Maar in de loop van het 12 tracks bevattende werkstuk duiken er zowaar ook catchy, naar AOR neigende melodieën op, nog het meest in het zeer melodieuze “Longing”. Sowieso bevat de tweede helft de meeste progtrekjes, waarbij het slotnummer “The Prophecy” met zijn pompeus gespeelde thema wat dat betreft de kers op de taart is. U zult begrijpen dat we juist deze song hebben geselecteerd. Onlangs mocht de groep het voorprogramma verzorgen bij Iron Maiden, in december keren de Zweden terug naar Nederland: 11 december naar de Baroeg in Rotterdam en 12 december naar de Muziekgieterij in Maastricht.
    Websites:
    https://evergrey.net/
    https://www.facebook.com/Evergrey.

    ALBUM VAN DE MAAND
    Neal, Ian - Leonardo
    Van "This Gemlike Flame" (eigen beheer, 2026)

    Najaar 2022 ontdekten we Ian Neal, die al sinds 2005 muziek uitbracht, op dat moment al in totaal 4 albums, waaronder het toen net verschenen "Barkston Ash". We bombardeerden de Britse muzikant destijds maar gelijk tot Artiest van de Maand (een eenmalige aanpassing van onze Album van de Maand-rubriek) om een inhaalslag te kunnen maken. Sindsdien hebben we regelmatig zijn werk laten horen in Xymphonia. Nu, vier jaar later, is er eindelijk een volwaardige opvolger voor “Barkston Ash” in de vorm "This Gemlike Flame". En net als voorheen borduurt Neal hier op vernuftige wijze voort op het klassieke symfonische werk van vooral Genesis. Het is dan ook niet gek dat we bij beluistering regelmatig denken: op welk album hebben we dit eerder gehoord? Maar Neal doet meer dan alleen maar een pastische afleveren. Het is duidelijk dat hij een zeer uitvoerige studie heeft gemaakt van zijn inspiratiebronnen én door wie zíj op hun beurt beïnvloed waren. De academicus heeft een studie gemaakt van het Victoriaanse kunsttijdperk in Groot-Brittannië, waarvan de sfeer zo vaak terug te horen is in met name de muziek van Tony Banks en Steve Hackett. Uiteindelijk heeft dat met "The Gemlike Flame" wederom geleid tot een album dat, naarmate je het vaker beluistert, zich onder je huid nestelt. We sluiten de maand juli af met het epische slotnummer “Leonardo”.
    Websites:
    Bandcamp - This Gemlike Flame
    Facebook.

    NIEUWS / LIVE-TIP
    Solstice – Seven Dreams
    Van “Sia” (eigen beheer, 2020)

    Afgelopen woensdag werd bekend dat zangeres Jess Holland na zeven jaar Solstice zal verlaten. De Britse band heeft een video gepubliceerd waarin ze zelf uitlegt dat ze in een levensfase is gekomen waarin ze zich meer wil gaan toeleggen op haar eigen ontwikkeling en haar werk als lerares. Holland had een zeer belangrijk aandeel in het nieuwe succes dat Solstice de laatste jaren vergaarde en haar vertrek zal dan ook zeker een gemis zijn. Maar Andy Glass kijkt alweer vooruit en is al druk bezig met een volgend album. De bandleider is dan ook gezegend dat hij kan putten uit veel talent, zoals de andere huidige Solstice-zangeressen Leoni Jane Kennedy en Dyane Crutcher. Die twee zullen vast een grotere rol gaan krijgen. Holland blijft nog tot het eind van het jaar en is dus op zondagmiddag 26 oktober gewoon aanwezig bij het concert in Poppodium Boerderij te Zoetermeer. De officiële uitzwaai is een week later in Solstice-thuishaven Milton Keynes en op een festival in Glasgow. Heeft u de band nog niet aan het werk gezien met Holland dan raden we u absoluut aan om deze laatste kansen niet te laten lopen. Er is meer Solstice-nieuws: volgende maand komt er een mooie heruitgave uit van het tweede bandalbum “New Life”, op zowel CD als vinyl. Voor nu keren we terug naar “Sia”, waarop Holland debuteerde, met het toepasselijk getitelde “Seven Dreams”.
    Website:
    https://www.solsticeprog.uk/
    https://www.facebook.com/solsticeprog
    https://solstice-gep.bandcamp.com/album/sia.

    NIEUW (ietwat verlaat)
    T.A.L.L. - Beatrice
    Van het album "T.A.L.L." (Roth Händle Recordings, 2025)

    Vorige week draaiden we muziek van Molsome, de naam waaronder Mattias Olsson zijn meest persoonlijke werk uitbrengt. Dit keer aandacht voor T.A.L.L. Olsson beschouwt dit project, waarvan vorig jaar een titelloos debuut uitkwam, als een potente offshoot van Øresund Space Collective. Logisch, aangezien hij in 2023, ten tijde van de opnames (waarop hij overigens alleen als drummer te horen is) tot dat collectief toetrad, terwijl ook T.A.L.L.-leden Jonathan Segel (gitaar, viool), Jiri Jon Hjorth (bas) en Mogens Deenfort Pedersen (synthesizers) frequente bijdragen aan Øresund leveren. Maar hoewel dit album, net als menig Øresund-release, vooral via uitgebreide improvisaties tot stand kwam, klinkt het mede door het ontbreken van bandleider Dr Space minder, eh, spacy. De meer down-to-earth benadering komt onder meer tot uiting tijdens de robuuste saxofoonuitbarstingen van gastmuzikant Oskar Forsberg in het jamjazzende "Orwell", één van de drie tracks die de vijftienminutengrens overschrijden. Vooral als daaraan door keyboards een symfonisch laagje wordt toegevoegd en elektrische piano invalt, klinkt het net alsof Clearlight een rockboost heeft gekregen. Verder vormen zwierige vioolpartijen, groovy basaccenten en rockende, opzwepende drumpatronen in "Fattening" een aards tegenwicht tegen cloudgitaarescapades en synthbubbels. Het neigt soms zelfs naar instrumentals van het oude Porcupine Tree. De aan Ennio Morricone’s soundtracks verwante ballade "Irwin" markeert met Francisca Marchans elegante, woordloze zang, haar zwoele klarinetpassages en de rustig getokkelde gitaarbegeleiding een stijlbreuk die leidt naar het magistrale slotakkoord "Beatrice". Over een langzaam accelererend drum- en basritme dwarrelen melancholieke viool-, synthesizer-, klarinet- en gitaarmelodieën geleidelijk aan richting een aan Klaus Schulze’s synthesizerwerk herinnerend slot. Naar laatstgenoemde track gaan we luisteren.
    Websites:
    https://roth-handle.bandcamp.com/album/t-a-l-l
    https://www.facebook.com/RothHandleStudios.

    ACTUEEL
    Wesseltoft’s New Conception Of Jazz, Bugge – Existence
    Van het album "Sharing" (Jazzland, 1998)

    Hoewel de uitzendingen grotendeels samenvallen met Xymphonia, zullen er onder onze luisteraars beslist liefhebbers zijn van het VPRO-programma "Zomergasten". Het programma, waarbij de gasten uitgebreid mogen praten over hun favoriete TV- en filmfragmenten, bestaat al sinds 1988, maar deze zondagavond begint, als gevolg van de ingrijpende bezuinigingen bij de publieke omroep, het laatste seizoen. Sinds 1998 wordt "Zomergasten" ingeleid met de muziek van Bugge Wesseltoft's New Conception Of Jazz. Het nummer "Existence" was dat jaar verschenen op "Sharing", het tweede album van een van de vaandeldragers van de zogenaamde nu-jazz. Hoewel de titel dus na dit seizoen niet meer opgaat voor het programma, leek het ons een mooie geste om deze track vanavond te draaien. Er zitten overigens wat reünieconcerten van die 'New Conception'-band aan te komen, maar bepaald niet in de buurt. Wel speelt Wesseltoft solo in Bochum, op 26 november in de Christuskirche aldaar.
    Websites:
    https://www.buggewesseltoft.com/
    https://buggewesseltoft.bandcamp.com/
    https://www.facebook.com/bugge.wesseltoft.5
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Zomergasten (televisieprogramma)
    https://www.volkskrant.nl/cultuur-media/de-prikkelende-relaxjazz-uit-de-openingsmuziek-van-zomergasten-zette-ook-wereldwijd-de-toon-op-strandfeesten~b4d925a4/ (recent artikel over het nummer).