• Zondag 24 Mei 2026 Show No. 1713

    NIEUW
    Panunzi, Stefano – I No Longer Know Who You Are
    – Isolation
    Van “Caravaggio” (eigen beheer / Long Lunch Music, 2026)

    Voor liefhebbers van weldadige progressieve artpop in het straatje van Japan en het latere solo- en gezamenlijke werk van David Sylvian en Jansen, Barbieri, Karn (JBK) zijn het mooie tijden. Vorige week introduceerden we al het nieuwe album “Hauntings” van Richard Barbieri, volgende maand brengt ons “Filter” van GRICE, het project van Grice Peters, die de genoemden duidelijk tot voorbeeld neemt en ook enkelen voor bijdragen op diens albums wist en weet vast te leggen. Tegelijk met “Hauntings” verscheen bovendien “Caravaggio”: een nieuw album van de Italiaanse toetsenist/componist/producer Stefano Panunzi. Die werkte niet alleen al eerder samen met Grice Peters, op zijn eerste twee platen was het zoemende fretloze basspel van de 15 jaar geleden overleden Mick Karn prominent aanwezig. Voor later plaatwerk benaderde hij bassisten die met hun spel Karns stijl dicht wisten te benaderen. “Caravaggio” blijkt een dubbel-CD met bij elkaar maar liefst dik tweeënhalf uur muziek, afwisselend instrumentaal en vocaal. Niet alle composties zijn nieuw: net als op de voorganger “Pages From The Sea” (2023) wordt er ook Fjieri-werk gerecycled. We vroegen Panunzi drie jaar geleden via Facebook waarom hij dat doet en hij legde uit dat hij het zo jammer vindt dat de, overigens door Xymphonia uitgebreid bejubelde Fjieri-albums eigenlijk een beetje in de vergetelheid zijn geraakt. Hij wil het materiaal, dat hem na aan het hart ligt, graag weer onder de aandacht brengen. In het geval van “Caravaggio” gaat het om “Hidden Ties” (hertiteling van “Hidden Lives”), “Endless” en “Breathing The Thin Air”: de nummers zijn met andere muzikanten opnieuw opgenomen. Bij Fjieri zong Tim Bowness in alle drie gevallen zijn eigen teksten, nu alleen nog “Hidden Ties”, de overige twee zijn nu door 05Ric voorzien van nieuwe vocalen. Is er nog meer ouder werk? Ja, er is een fraaie reprise op het door Jakko Jakszyk gezongen “Every Drop Of Your Love” van voorganger “Pages From The Sea”. Ook heeft het vier jaar geleden al via streamingkanalen op de geboortedag van Mick Karn uitgebrachte “Tribal Innocence – Part 2” hier een verdiend plekje gekregen. De betreurde basmeester is hier nog op te horen en de opname zal ongetwijfeld stammen uit de sessies voor deel 1, dat op Panunzi's eersteling “Timelines” (2005) prijkt. “Caravaggio” is inmiddels het vijfde album onder eigen naam en met een intro van rustiek luitgetokkel worden we meegenomen naar de tijden van de beroemde kunstenaar Michelangelo Caravaggio (1571-1610), voordat het eigenlijke door Grice Peters (daar is-ie weer!) gezongen titelstuk daadwerkelijk begint. De experimentele gitaarpartijen zijn hier van de hand van David Torn, met een discografie die zich uitstrekt van artpop tot avant-garde; zo verrichte hij een kleine 4 decennia terug al fraai werk op David Sylvians “Secrets Of The Beehive”. We vervolgen met het instrumentale “I No Longer Know Who You Are”, dat met zijn heftige, dwingende lead-baslijn herinnert aan Mick Karns “Bestial Cluster”, al bespeelt Fabio Trentini hier een contrabas, geen basgitaar. Zo'n 'upright bass' is uiteraard wel fretloos en dat hoor je. Er valt verder heel veel te kiezen uit deze twee tot de rand gevulde CD's. Wij zullen vast nog weer 's terugkeren naar dit album, als tweede track voor deze week kiezen we “Isolation”. Dat opent met een gitaarmotiefje dat refereert aan King Crimsons “Frame By Frame”. De verantwoordelijke gitarist Giacomo Anselmi laat verderop in het nummer in explosieve solo's horen nog meer uit Robert Fripps gitaarvocabulaire te hebben opgestoken. Overigens speelt de beste man volgens Discogs in de Italiaanse thrash/deathmetalband Enforces, wat dan ondanks de genoemde heftige erupties weer niet echt aan diens spelstijl is af te horen. Panunzi zelf laat in “Isolation” overigens een paar fraaie synth-'sweeps' horen. De zangpartij is hier van ene Peter Goddard. We vermoeden dat dit niet de man is die in de jaren 80 was betrokken bij muziekvideoregistraties (die nu op Discogs gekoppeld staat aan de release) en ook niet de in 2022 overleden Canadese muziekcriticus. Is dit dan dus een (zeker niet onverdienstelijke) debutant? “Caravaggio” is te bestellen via Bandcamp, maar ook via de online shop die voornoemde Tim Bowness met een compagnon bestiert: Burning Shed.
    Websites:
    https://stefanopanunzi1.bandcamp.com/album/caravaggio-2cd
    https://burningshed.com/artists/StefanoPanunzi
    https://www.facebook.com/stefanopanunzimusic/.

    NIEUW (archiefuitgave) / LIVE-TIP
    Yes – Don't Take No For An Answer (demo)
    – Updraft (demo)
    Van “From A Page: Expanded And Remastered Edition” (Mercury Studios/Universal, 2026)

    Over drie weken presenteert InsideOut/Sony het nieuwe Yes-album “Aurora”, van de huidige bezetting Steve Howe, Geoff Downes, Billy Sherwood, Jon Davison en Jay Schellen. Na een flinke dip was het drie jaar geleden uitgebrachte “Mirror To The Sky” grotendeels uitermate genietbaar, dus zijn we erg benieuwd of Howe en consorten dat niveau weten vast te houden. Gek genoeg verscheen onlangs, dus vlak voor het nieuwe werk, via een andere platenmaatschappij (Mercury Studios/Universal) het mooi uitgevoerde 2CD-boxje “From A Page: Expanded And Remastered Edition”. Dit blijkt een interessante 'what if'-release. Stel namelijk dat niet Geoff Downes terug was gehaald als toetsenist om “Drama”-tijden te laten herleven op “Fly From Here” (2011)? De band (toen nog met naast Steve Howe Chris Squire, Alan White en Benoît David) had de jaren ervoor namelijk getourd met Oliver Wakeman en was ook al begonnen aan demo- en studio-opnamen voor een nieuw album. Het was nota bene Wakeman die voorstelde om Trevor Horn als producer te vragen, waarmee hij zijn eigen spreekwoordelijke graf groef. Toen ontstond namelijk het idee om de post-”Drama”-demo's “We Can Fly From Here” (te vinden op de heruitgave van The Buggles' “Adventures in Modern Recording” uit 2010) uit te bouwen. En was het dan niet beter (en vooral ook commercieel aantrekkelijker, denken wij) om Horns oude Buggles-maat Geoff Downes terug te halen, die net als Horn ook bij “Drama” betrokken was? Aldus geschiedde. Wel was het zo dat Benoît David als zanger aanbleef – nog wel... Want niet veel later kreeg de Canadees op tournee stemproblemen en werd vervangen door Jon Davison. Hij werd nog verder uit de Yes-geschiedenis gewist toen voor “Fly From Here - Return Trip” in 2018 Horn toch diens partijen bleek ingezongen te hebben. Met toestemming van Howe én de erven Squire en White zet Oliver Wakeman met “From A Page: Expanded And Remastered Edition” nu toch wat recht. Uitgangspunt vormen de vier voor “Fly From Here” afgevallen nummers die al in 2019 online werden uitgebracht (en als bonus werden toegevoegd aan een heruitgave van het live-album “In The Present (Live From Lyon)” uit 2011). Die waren dus al opgenomen vóór Wakeman werd ingeruild voor Downes. Eentje, “From The Turn Of A Card”, had Wakeman trouwens al gebruikt voor zijn duo-album “Ravens & Lullabies” met Gordon Giltrap, inclusief de vocalen van Benoît David. Deze uitgebreide dubbel-CD-editie laat daarnaast horen hoe wél voor “Fly From Here” gebruikt materiaal klinkt met de barokke, naar diens vader riekende 'fiddly-widdly'-toetsenpartijen van Wakeman junior in plaats van de veel straightere (oude Yes-fans zullen zeggen: saaiere) partijen van Downes. Ook creëerde Wakeman recentelijk, door vocalen van Chris Squire te isoleren uit een live-opname en drums van Alan White uit een andere track te knippen, een studioversie van het destijds alleen live uitgevoerde “Aliens”. Op “Fly From Here - Return Trip” prijkt het lelijk door Steve Howe gezongen “Don't Take No For An Answer”, waarvan al een demo met David én ook keyboardspel van Wakeman bestond. Die echt veel betere demoversie is hier te vinden op de tweede CD, evenals “Updraft” een demo voor het instrumentale tussenstuk van “Into The Storm” waarin Wakeman zich helemaal uitleeft in snelle keyboardloopjes over een bed van kerkorgel. Die twee laatstgenoemde nummers hebben we uitgekozen van dit boxje dat een interessant bijna vergeten puzzelstukje in de gecompliceerde Yes-geschiedenis belicht. Overigens gaat Wakeman op zijn komende tournee “From A Page”-nummers spelen! Dus ook op 21 november in het Bolwerk in Sneek en 22 november in de Bosuil in Weert.
    Websites:
    https://www.yesworld.com/
    https://www.facebook.com/yestheband
    https://www.oliverwakeman.co.uk/
    https://www.facebook.com/OliverWakeman/.

    HET IS STIL IN CUBA
    Anima Mundi - Flying To The Sun
    Afkomstig van "The Way" (Musea, 2010)

    Symfonische rock uit Cuba klinkt bijna als een contradictio in terminis, maar Anima Mundi bewees wel degelijk dat het kan. Wij maakten in 2010 voor het eerst kennis met deze Caraïbische verrassing toen het Franse label Musea “The Way” uitbracht. Verwacht geen lekker Buena Vista Social Club-sausje over de muziek want daarvoor kleurde deze band toch wel netjes binnen gekende proglijntjes. Desondanks leverde de groep een album af dat zich gerust kon meten met stijlgenoot Mystery’s “One Among The Living” uit datzelfde jaar. Anima Mundi had iets minder de neiging om melodieuze rock-elementen toe te voegen en neeg wat meer naar de fleurige sound van Yes en The Flower Kings. Het bleek destijds al snel dat “The Way” al het derde album was: debuut “Septentrion” was al acht jaar eerder gemaakt. Ná “The Way” was de groep veelvuldig op Nederlandse bodem te aanschouwen en verschenen er nog twee studio- en twee live-albums. Het nieuwste werk is echter alweer 8 jaar oud. Het laatste teken van leven op social media is van meer dan 5 jaar geleden. Het recentste concert dat op Setlist.fm staat geregistreerd was in 2019 in Alphen aan den Rijn. De officiële website is nog 'in de lucht' maar is zwaar achterhaald. Wij keren vanavond terug naar het genoemde internationale doorbraakalbum “The Way’ uit 2010 met “Flying To The Sun”.
    Websites (beiden jarenlang niet geüpdatet):
    http://animamundimusic.com
    https://www.facebook.com/anima.mundi.official/.

    50 JAAR
    Styx - This Old Man
    Van "Crystal Ball" (A&M Records, 1976)

    Het is dit jaar 50 jaar geleden dat het album “Crystal Ball” verscheen van het in 1972 in Chicago opgerichte Styx. De band is anno 2026 nog steeds actief en bracht vorig jaar nog nieuw studiowerk uit in de vorm van “Circling From Above”. “Crystal Ball” was het zesde Styx-album en het eerste album waar gitarist/zanger Tommy Shaw aan meewerkte. Daarmee markeert “Christal Ball” het begin van wat over het algemeen wordt beschouwd als de klassieke Styx-bezetting met naast Tommy Shaw verder Dennis DeYoung (zang/toetsen), de ritmesectie Chuck & John Panozzo en gitarist/zanger James Young. We gaan luisteren naar “This Old Man”, over een man die zijn leven lang hard heeft gewerkt en daarop terugkijkend aangeeft dat je je gevoelens uit moet spreken. Styx tourt de aankomende maanden uitgebreid door V.S. en Canada. Geen Europese concertdata dus.
    Websites:
    http://styxworld.com/
    https://www.facebook.com/styxtheband/.

    LIVE-TIP
    Samurai Of Prog - La Oscuridad
    Van het album “Archiviarum” (Seacrest Oy, 2018)

    In 2026 gaat The Samurai Of Prog eindelijk live spelen. Vooralsnog staan er drie optredens op het program en die op 9 september in de Boerderij is de enige Nederlandse show. The Samurai Of Prog is een ambitieus progrockcollectief met een indrukwekkende visuele stijl en een verfijnde muzikale aanpak. De live-line-up zal bestaan uit: Marco Grieco (keyboards), Tony Riveryman (gitaar), Risto Salmi (sax, fluit), Jan-Olof Strandberg (bas) en Kimmo Pörsti (drums). Opvallend daarbij is dat laatstgenoemde Fin de enige van het basistrio in de live-bezetting is, want de Italiaanse bassist Marco Bernard en de uit de V.S. afkomstige multi-instrumentalist Steve Unruh ontbreken. Wel aanwezig is dus de Italiaan Marco Grieco, die al drie albums op rij met een speciale 'featuring'-vermelding voorop recente Samurai-uitgaven staat. In de 17 jaar van The Samurai Of Progs bestaan verschenen er twintig albums waarvan we door de jaren heen al menig album onder de aandacht brachten. Het zesde werkstuk, “Archiviarum” uit 2018, was in ons programma tot nu toe nog niet aan bod gekomen. Het is een compilatie van zogenaamde 'rarities', met vier nieuwe nummers naast eerder onuitgebrachte of bewerkte nummers van verschillende projecten waarbij de nadruk wordt gelegd op symfonische prog-arrangementen in de stijl van de jaren 70, hét handelsmerk van The Samurai Of Prog. We horen afwisselend vocale en instrumentale nummers met vooral veel symfonisch vuurwerk. We hebben nu gekozen voor het in het Spaans gezongen “La Oscuridad” met zang van Steve Unruh en Michelle Young: bijna 10 minuten die bol staan van power en passie.
    Websites:
    https://www.seacrestoy.com/thesamuraiofprog/
    https://www.facebook.com/thesamuraiofprog/.

    NIEUW
    Crimson Roots - The Tower
    - Nowhere
    Van "Open Roads" (Tonzonen Records, 2026)

    Vorig jaar september debuteerde het Duitse Crimson Roots met het digitale, sinds deze maand ook fysiek verkrijgbare "Open Roads". De wortels van dit kwintet liggen in de beginjaren van de progressieve rock, waarin psychedelische, classic en bluesrock het genre mede vormgaven. De musici noemen daarbij bands als Pink Floyd, Led Zeppelin en Deep Purple als invloeden. De aangename, krachtige alt van Ina Salaj is echter al een indicatie dat gedurende elf relatief korte nummers naar een eigen identiteit wordt gestreefd. De toegankelijke songs hebben over het algemeen een strikt couplet/refrein-stramien. Orgel-, elektrische piano- en in hoge mate elektrisch gitaarspel zorgen daarin constant voor verfraaiingen en solo’s, daarbij capabel ondersteund door de hechte ritmetandem. De teksten vormen een concept, waarin een niet gespecificeerde, door de luisteraar zelf te bepalen reiziger geconfronteerd wordt met transformatie, ontwikkeling en het zoeken naar betekenis. Elke individuele track vertolkt daarbij een hoofdstuk van de reis, wat mooi wordt weerspiegeld door de tussen robuust, mysterieus en meeslepend wisselende stemmingen. Toch springt er vooral een flinke vonk over wanneer de band de straffe structuur loslaat, zoals tijdens de lange instrumentale passages in de titeltrack, "Nowhere", "The Crossing II" en "The Mountain". Het meest progressieve stuk, "The Tower", waarin ook modernere keyboardsounds floreren, is een goede indicatie van de potentie van Crimson Roots. Dat nummer hebben we voor vanavond uitgekozen, gevolgd door "Nowhere". Voor wie de groep live aan het werk wil zien, moet daarvoor wel een stukje Duitsland inrijden, alwaar Crimson Roots volgende maand enkele keren is te aanschouwen, vooral op festivals. Zie daarvoor de bandwebsite.
    Websites:
    https://crimsonrootsband.com/crimson-roots
    https://crimsonrootsband.bandcamp.com/album/open-roads
    https://www.facebook.com/crimsonroots.band.

    ALBUM VAN DE MAAND / NIEUW
    Esthesis – Abyss
    Van het album “Out Of Step” (Misty Tones (= eigen beheer), 2025)

    “Out Of Step” van Esthesis is Xymphonia’s Album van de Maand mei. Het op 15 november 2025 verschenen “Out Of Step” is het derde album van de Franse alternatieve en post-progressieve band. Grote man achter Esthesis is multi-instrumentalist Aurélien Goude: hij is verantwoordelijk voor de muziek en teksten en daarnaast zanger en bespeler van keyboards, gitaren en bas. Esthesis bestaat verder uit Arnaud Nicolau (drums), Marc Anguill (basgitaar), Rémi Geyer (leadgitaar) en Mathilde Collet (aanvullende zang). “Out Of Step” navigeert stilistisch tussen filmische sferen, artrockexperimenten en scherpe riffs en houdt het midden tussen de twee voorgangers. De wat mysterieuze sfeer van “The Awakening” (2020) is terug en dit wordt gecombineerd met het directe geluid van “Watching Worlds Collide” (2022). In negen nummers wordt de luisteraar mee op een hypnotiserende reis genomen in wat de donkerste productie van Esthesis tot nu toe is. Soms zelfs met industrial-invloeden, maar ook vol van sfeervolle klanken en uitgebalanceerde melodieën. Ook de nieuwe leadgitarist Rémi Geyer zorgt voor een weelderige vibe in de arrangementen. Of het nu de twee korte nummers “Fractured”, de opener “Connection”, het lange “The Storm” of de titeltrack betreft, alle nummers zijn uitstekend gecomponeerd, waarbij er wordt gespeeld met de delicate én zware, duistere melancholie van prog. Volgens Aurélien Goude komt het album het best tot z'n recht bij beluistering via hoofdtelefoon, in het donker. Voor deze week hebben we het bonusnummer van de CD geslecteerd. Dit “Abyss” geeft goed de alternatieve en post-progressieve filmische sferen weer die we op “Out Of Step” aantreffen.
    Websites:
    https://www.esthesismusic.com/
    https://www.youtube.com/c/esthesismusic
    https://www.facebook.com/esthesismusic/
    https://www.instagram.com/esthesismusic/.

    IN HET NIEUWS
    How We Live – Lost At Sea
    Van “Dry Land” (Portrait, 1987)

    “Dry Land”, het enige album dat How We Live heeft gemaakt, is opmerkelijk genoeg alweer bijna 40 jaar oud. De geschiedenis van How We Live begon in 1985 toen de progressieve popgroep The Europeans in financieel zwaar weer kwam. Twee leden, Colin Woore en de latere Marillion-frontman Steve Hogarth, besloten hun geluk als duo te beproeven en al snel kwam er interesse van verschillende platenmaatschappijen. Onder de naam Jump The Gun werd een contract getekend bij het label Portrait en uit een onlangs opgedoken demo blijkt dat de heren onder die naam al een groot deel van de songs die we nu kennen van “Dry Land” hadden opgenomen. Er mocht gebruik worden gemaakt van de toenmalige studio van Peter Gabriel, die ook de nodige instrumenten uitleende. Een late naamsverandering van Jump The Gun naar How We Live kostte de heren bijna hun contract maar toch kwam “Dry Land” begin 1987 uit. Het is een plaat die gevuld is met pakkende intelligente popmuziek met toen al redelijk wat maatschappijkritische teksten van Hogarth. De plaat heeft absoluut de tand des tijds doorstaan en kan zich zeker meten met het oude werk van bijvoorbeeld Tears For Fears of Simple Minds. Helaas werd “Dry Land” geen succes en dus kwam er geen tweede album. Ondanks latere heruitgaven via het Racket-label van Marillion en Esoteric Recordings, is “Dry Land” momenteel vrij moeilijk verkrijgbaar op CD. Een mooie deluxe editie zou komend jaar in het kader van het 40-jarig jubileum zeer welkom zijn. Daarop zouden de genoemde recent gevonden demo-opnamen mooi een plaatsje kunnen krijgen, mede omdat zich onder die opnamen ook een aantal niet uitgebrachte nummers bevinden. Over deluxe edities gesproken: Op zijn 70ste verjaardag kondigde Steve Hogarth vorige week aan dat op 24 juli een uitgebreide heruitgave (3 CD's en een Blu-ray) zal verschijnen van het tot nu toe zijn enige solo-album: “Ice Cream Genius”. Hij maakte het in 1997 onder de verkorte naam H, met hulp van een droomcast aan muzikanten, waaronder toetsenist Richard Barbieri (Japan, JBK, Porcupine Tree), gitarist Dave Gregory (XTC), veelgevraagd sessiebassist Chucho Merchan en drummer Clem Burke (Blondie). Deze genoemden, nog aangevuld met gitarist Aziz Ibrahim, gaven onder de naam H Band een aantal memorabele concerten, onder andere in de Amsterdamse Melkweg. Hogarth deed nog wat tournees met wisselende bezettingen waarbij Burke bleek te zijn ingeruild voor de o.a. van Massive Attack bekende drummer Andy Gangadeen. Over Gangadeen gesproken: die gaat nu overigens op tournee als percussionist met Marillion. Bij een latere H Band-tournee, die o.a. de Hellendoornse Lantaarn aandeed, bleek Hogarths Marillion-maat Pete Trawavas de bassist. De show die in 2002 voor Fabchannel in Paradiso werd gefilmd staat als extra op de Blu-ray, die overigens helaas geen multichannelmix zal bevatten. Wel zijn er veel andere extra’s, zoals nog een ander niet eerder uitgebracht concert (alleen audio). Maar we gaan nu even terug naat het How We Live-album: we hebben gekozen voor “Lost At Sea”, nog een overblijfsel van de Europeans-tijd.
    Websites:
    http://www.theeuropeans.co.uk/
    https://www.facebook.com/IceCreamGenius/
    https://www.stevehogarth.info (niet up-to-date)
    https://www.marillion.com/.

    LIVE-TIP (+ verlaat In Memoriam)
    Di Meola, Al - Al Di's Dream Theme
    Van "Splendido Hotel" (CBS, 1980)

    Donderdag 28 mei treedt Al Di Meola op met het Metropole Orkest in het Muziekgebouw te Eindhoven. Het orkest heeft een uitstekende reputatie wat betreft het spelen met gitaristen, zoals Steve Vai, Mike Keneally en Joe Bonamassa, dus dat wordt ongetwijfeld een indrukwekkende show. Di Meola, vorige week zaterdag ook al in Rotterdam te bewonderen, is namelijk naast een gitarist met een heel eigen sound, ook iemand die zijn composities vaak opbouwt als ware symfonieën. Een goed voorbeeld is "Al Di's Dream Theme" van het ambitieuze dubbel-album "Splendido Hotel". Het stuk begint eerst heel ingetogen, met onder meer een rustige baspartij van de vorig jaar november overleden Anthony Jackson. Daarna slaat het nummer om in funky, door Philippe Saisse's keyboards georkestreerde latinjazzrock met een hoofdrol, naast uiteraard Di Meola's capriolen, voor een Minimoog-solo van Jan Hammer. Op drums horen we, naast Robbie Gonzalez, de in januari dit jaar overleden Mingo Lewis op syndrums. Dit nummer draaien we dan ook mede ter nagedachtenis aan deze twee grootheden uit de jazz- en fusionwereld.
    Websites:
    https://aldimeola.com/
    https://www.facebook.com/AlDiMeolaMusic

    HERUITGAVE
    Barclay James Harvest - Summer Soldier (New Stereo Mix 2023)
    - Moonwater (Strawberry Studios Demo)
    Van "Baby James Harvest" (origineel: Harvest, 1972 / 4CD+Blu-ray-heruitgave: Esoteric Recordings, 2023)

    Een tijdje terug schonken we aandacht aan een heruitgave van het Barclay James Harvest-album “Once Again” (1971) die in februari 2023 was verschenen maar waarvan ons tot voorkort het unieke karakter (prachtige nieuwe stereo-mix, surround-mix en wat opvallende extra tracks, dit alles op zowel CD als Blu-ray) was ontgaan. Dat bracht ons er toe om ons ook maar eens te verdiepen in de heruitgave die later dat jaar verscheen van BJH's vierde album "Baby James Harvest". Ook dit betreft een uitgebreide set met 4 CD's en een Blu-ray. De CD's bevatten de originele mix, een voor de BBC opgenomen concert met orkest uit 1971 en een nieuwe stereo-mix, wederom van de hand van Stephen W. Tayler. De Blu-ray bevat zowel de originele als de nieuwe stereo-mix in hoge resolutie plus een nieuwe 5.1 surroundmix. En dat alles aangevuld met de nodige extra tracks. Het origineel wordt over het algemeen beschouwd als de zwakste broeder binnen het eerste kwartet albums van de Britse groep. Oorzaken waren de dun klinkende geluidsmix en het feit dat toetsenist Woolly Wolstenholme tijdens een deel van de opnamesessies niet in één ruimte met zijn bandgenoten werkte, maar in een andere studio bezig was aan een orkest-stuk voor nota bene ditzelfde album. De nieuwe mix van Tayler echter zorgt er voor dat het hele album nu echt naar een hoger plan is getrokken en eigenlijk helemaal niet meer uit de toon valt binnen het BJH-oeuvre. En dan is er nog de verrassing dat onder de extra tracks we Woolly Wolstenholme's originele versie van zijn orkestwerk “Moonwater” terugvinden. Dit is de versie zoals hij die met zijn gehele toetsenarsenaal in een aparte studio had opgenomen om vervolgens op basis daarvan een orkest-arrangement te laten maken en dat in de Abbey Road Studios op te nemen voor het album. En hoewel die uiteindelijke versie ook prachtig is, vinden wij ter redactie dat Woolly Wolstenholme's eigen versie van “Moonwater” misschien wel een betere albumafsluiter was geweest. Een aangezien deze nu als extra track aan de CD met de nieuwe stereo-mix is toegevoegd kunnen we met handig programmeren van onze CD-speler nu de ultieme versie van "Baby James Harvest" afspelen. Met onze keuze voor deze uitzending zetten we Stephen W. Taylers werk aan de nieuwe mix in de schijnwerpers: allereerst John Lees' “Summer Soldier”, een ballade die in de tweede helft opbouwt naar een waar progslot, gevolgd door de zojuist al benoemde versie van “Moonwater” zoals door Wolstenholme zelf gemaakt met zijn keyboards, zonder orkest.
    Websites:
    https://www.bjharvest.co.uk/
    https://www.facebook.com/jlbjh/
    https://www.facebook.com/BarclayJamesHarvestfeaturingLesHolroyd
    https://www.cherryred.co.uk/barclay-james-harvest-baby-james-harvest-4cdbluray-edition.