• Zondag 21 Juni 2026 Show No. 1717

    NIEUW / LIVE-TIP
    Yes – Ariadne
    – Outside The Box
    Van “Aurora” (InsideOut/Sony Music, 2026)

    Met “Aurora” maakt Yes voor de derde keer een album met engineer Curtis Schwartz in diens fraaie studio, gesitueerd in een idyllisch gelegen landhuis in Ardingly, Sussex. Ook maakte Paul K. Joyce, net als bij voorgangers “The Quest” (2021) en “Mirror In The Sky” (2023) voor een deel van de nummers een orkest-arrangement. Werkte aan “The Quest” wijlen Alan White nog mee, op beide opvolgers is Jay Schellen als drummer te horen. Die speelde al decennia met bassist Billy Sherwood, o.a. in World Trade. Dus met Schellen als nieuwste kracht is er rond oudst-dienende lid Steve Howe al een tijdje een vaste unit. En blijkens de lange beschrijvingen, gelardeerd met interviews, die te lezen zijn in de 'deluxe edition' van het album is de onderlinge sfeer erg goed en stimuleert eenieder elkaar tot betere artistieke prestaties. Waren we over de gehele linie behoorlijk te spreken over “Mirror In The Sky”, ook “Aurora” is weer een geïnspireerd klinkend album. Erg gevarieerd ook. Er zijn twee nummers met een fraai orkest-arrangement (het titelnummer en “Ariadne”) die derhalve erg symfonisch uitpakken. Centraal is er het vierdelige “Countermovement” dat evenals “Quartet” is opgebouwd uit losse songideeën van diverse leden, maar het is wel een sterkere eenheid dan dat Anderson, Bruford, Wakeman & Howe-stuk. Bijzonder is dat Howe hier een deel van de leadzang doet en Geoff Downes zowaar een keyboardsolo aanlevert met een dartele Wakeman-karakteristiek waarvan we niet verwacht hadden dat hij die in zich had. Downes is ook op dreef op nota bene Mini-Moog in “Outside The Box”, dat vooral draait op woordenloze zang. Als inspiratie wordt in het boekwerk naast Beach Boys en Take 6 ook de Yes-discografie aangehaald in de vorm van “We Have Heaven” en “Leave It”. Door al die stemmen van Jon Davison, alsmede Sherwood en Howe plus de effecten die Schwartz over de Moog- en gitaarpartijen heeft gelegd, werkt deze compositie erg goed in de multi-channelversies (Atmos en 5.1) die Schwartz heeft gemixt en die op de Blu-ray van de 'deluxe edition' is te vinden. Dit fraaie LP-formaat digiboek bevat ook nog een schijf met instrumentale versies, die vooral bij de georkestreerde nummers zinvol zijn om een geconcentreerde luisterbeurt te geven. Daar het titelnummer twee maanden geleden al als single werd uitgebracht, kiezen we voor deze uitzending het ándere georkestreerde nummer, “Ariadne” dus, plus “Outside The Box”. Overigens: zoals vorige week al gemeld, wordt het in mei afgelaste optreden in Utrecht volgend jaar ingehaald, op 19 mei in TivoliVredenburg.
    Websites:
    https://www.yesworld.com/
    https://www.facebook.com/yestheband.

    NIEUW Moonrise - When We Played By Heart
    - Friends Of Blood
    Van het album “No Rewind” (Island Music Studio, 2026)

    Componist, multi-instrumentalist en muziekproducent Kamil Konieczniak is de leider en oprichter van Moonrise. Diverse muzikanten hebben door de loop der jaren meegewerkt aan de albums van dit Poolse project, zoals bijvoorbeeld de ook van Millenium bekende Łukasz Gall. Hij zong op de eerste twee albums, maar bleef daarna wel songteksten aandragen. Na vier eerdere releases, die alle bij Xymphonia aan bod zijn gekomen, verscheen twee maanden geleden “No Rewind”. Het nieuwe materiaal bouwt voort op bekende Moonrise-elementen, maar introduceert ook regelmatig een meer mysterieuze sfeer. De teksten, opnieuw van de hand van Gall, verkennen volgens hem thema's als hedendaagse angst, de vervaging van de grenzen tussen waarheid en manipulatie, en meer persoonlijke ervaringen die verband houden met herinnering, verlies en verlangen naar wat onomkeerbaar voorbij is. De muziek van Moonrise heeft een voelbare emotie die voldoende afwisseling, dynamiek, kleur en spanning heeft om van begin tot eind boeiend te blijven. Gesneden koek voor liefhebbers van Pendragon, Jadis en IQ, hoewel Moonrise het over de hele linie een tandje rustiger houdt. De visuele vormgeving van het album is een integraal onderdeel van het concept. Symbolisch en voor interpretatie vatbaar, sluit de visuele laag aan bij zowel het muzikale karakter van het album als de thema's in de teksten. De zangpartijen op drie nummers werden verzorgd door Ania Batko, bekend van Hipgnosis, Albion en tRKproject en op vier andere door Marcin Staszek. Bij beluistering van “No Rewind” blijkt al snel dat het lange wachten van de fans (zeven jaar) wordt beloond met prachtig uitgewerkte, pure symfonische rock. We gaan eerst luisteren naar het door Batko gezongen “When We Played By Heart” en vervolgens naar “Friends Of Blood”, met zang van Staszek en een solo van gastgitarist Marcin Kruczek.
    Websites:
    https://www.youtube.com/@moonrise-kamilkonieczniak
    https://www.facebook.com/KamilMoonrise/
    https://moonrise-kamilkonieczniak.bandcamp.com/album/moonrise-no-rewind.

    WERELD VOL MUZIEK
    Caravela Escarlate – Filtro Dos Sonhos
    – Mandala
    Van het album “III” (Karisma Records, 2023)

    Caravela Escarlate werd in 2011 opgericht in Rio de Janeiro. Eigenlijk moeten we voor de wortels van de Brazilaanse band nog een kleine twee decennia verder terug in de tijd. Toen al namelijk componeerde gitarist David Paiva al, waarbij hij inspiratie opdeed uit Engelse en Italiaanse progressieve rock, maar ook populaire Braziliaanse muziek. Om deze uit te voeren experimenteerde hij met verschillende bezettingen. De groep, waarvan de naam is afgeleid van een van Paiva's composities, wisselde door de loop der jaren periodes van activiteit af met lange pauzes. In januari 2023 verscheen het album “III” dat diverse historische thema's belicht: het Romeinse Rijk, de middeleeuwen, pre-Columbiaanse beschavingen en het tijdperk van de ontdekkingsreizen. Op de hoes prijkt een schilderij van de beroemde William Turner: een verbeelding van de uitbarsting van de Vesuvius die Pompeii in 79 na Christus verwoestte. De muziek op dit derde album ligt in de lijn van eerder groepswerk: dynamische en gevarieerde symfonische rock, die duidelijk geïnspireerd is op die van voorgangers uit de jaren zeventig, met veel ruimte voor 'vintage' keyboardspel, ondersteund door energieke drumpatronen en krachtige Rickenbacker-bastonen. Voor derhalve voor liefhebbers van het werk van andere bands met veel 'lead keyboards' zoals, Emerson, Lake & Palmer, Triumvirat, Le Orme en Trace of een recentere groep als Ars Nova. De warme Braziliaanse zang voegt een speciaal tintje toe aan het aangename melodische en harmonische groepsgeluid. Wij gaan luisteren naar achtereenvolgens “Filtro Dos Sonhos” (“Dromenvanger”) en “Mandala”. (Met gebruik van enkele quotes van Background Magazine)
    Websites:
    https://www.facebook.com/caravelaescarlate/
    https://caravelaescarlate.bandcamp.com/album/iii.

    IN MEMORIAM: Dee Palmer (1937-2026) / IN HET NIEUWS
    Jethro Tull – Urban Apocalypse
    – Elegy
    Van “Stormwatch ...The 40th Anniversary Force 10 Edition...” (Chrysalis, 2019) resp. “Stormwatch” (Chrysalis, 1979)

    Op 13 juni overleed Dee Palmer, die vooral bekend is geworden door haar medewerking aan vele Jethro Tull-albums. De destijds nog als David door het leven gaande Palmer kwam na haar compositie-opleiding al in 1968 in contact met de band rond Ian Anderson en was vervolgens als (orkest)arrangeur betrokken bij de Tull-albums totdat ze in 1976 daadwerkelijk toetrad als vast lid. Uit de deluxe boek-edities van de Jethro Tull-albums blijkt dat ze in die jaren behoorlijk wat werk aandroeg dat vervolgens lang niet altijd op de destijds verschenen LP's terechtkwam. Dat geldt in sterke mate voor het laatste album waar ze als bandlid aan meewerkte, “Stormwatch” uit 1979. De instrumentale albumafsluiter “Elegy” was van haar hand en draagt duidelijk haar klassiek geschoolde stempel. Zes jaar later prijkte een écht symfonische uitvoering door London Symphony Orchestra op “A Classic Case”, met Palmer als dirigent en Anderson als speciale gast. In de jaren tachtig en negentig maakte ze diverse van dergelijke projecten met orkestversies van rocknummers, van o.a. Pink Floyd, Queen en The Beatles. Maar op “...The 40th Anniversary Force 10 Edition...” is ook divers destijds ongepubliceerd werk te vinden, zoals de compleet uitgewerkte song “Urban Apocalypse”, mét tekst van Palmer (doch gezongen door Anderson). Overigens verscheen Palmers eigen versie op het toevalligerwijs één jaar voor die “Stormwatch”-heruitgave verschenen solo-album “Through Darkened Glass”, met medewerking van voormalig Tull-gitarist Martin Barre. Toen met het verschijnen van Jethro Tulls “A” bleek dat mede-toetsenist John Evan en Palmer onvrijwillig aan de kant waren geschoven, richtte het duo Tallis op, dat destijds echter geen album uitgebracht kreeg. “In Alia Musica Spero” verscheen pas 40 jaar na de opnamen, in 2021. Palmer werd overigens geboren met dubbele geslachtskenmerken. Destijds, in 1937, kozen de dokters voor de mannelijke. Na de dood van echtgenote Maggie in 1995 kwam de vrouwelijke kant van Palmer meer dan ooit bovendrijven, waarna ze verwerd tot Dee. We eren haar met werken uit de “Stormwatch”-tijd van haar hand. Eerst “Urban Apocalypse” en vervolgens het nu passende “Elegy” (“klaagzang”). Er is trouwens ook nieuws over Jethro Tull: nog maar enkele weken na de deluxe boek-heruitgave van “Under Wraps” is de volgende al aangekondigd: “J-Tull.com”. Dit in 1999 door Roadrunner uitgebrachte studio-album krijgt met de ondertitel “Another Cast Of The Net” een remix-beurt door Bruce Soord en wordt op 14 augustus met diverse extra's in 3CD+Blu-ray-vorm uitgebracht door het huidige Tull-label InsideOut/Sony.
    Websites:
    https://missdeepalmer.com/
    https://www.facebook.com/MissDeePalmer/
    https://jethrotull.com/
    https://www.facebook.com/officialjethrotull.

    NIEUW
    Phillips, Simon - Code 4 Kryptos
    Van "Protocol 6" (Phantom Recordings, 2026)

    Hoewel Simon Phillips op diverse soloalbums, zoals "Symbiosis" en "Another Lifetime", met saxofonisten werkte, waren de eerste vier platen in zijn "Protocol"-reeks gebaseerd op de klassieke drum/gitaar/bas/keyboard-bezetting. Op "Protocol V" uit 2022 breidde de drummer die qua musici geregeld wijzigende formule uit met saxofonist Jacob Scesney, waardoor de progressieve jazzrock verrijkt werd met naar Weather Report neigende fusion. Op het pas geleden uitgekomen zesde deel wordt deze lijn succesvol doorgetrokken, waarbij de live tevens klarinet bespelende Phillip Whack de rol van Scesney heeft overgenomen. Ernest Tibbs is al sinds 2013 de vaste bassist, terwijl de op de vorige CD in de line-up debuterende toetsenist Otmaro Ruiz en gitarist/co-auteur Alex Sill hun kunsten nogmaals mogen vertonen. Deze stercast produceert zeven virtuoze, doch uiterst toegankelijke stukken. Die toegankelijkheid wordt volgens Phillips bewerkstelligd doordat zijn composities op melodieën voor fictieve vocalen zijn gebaseerd. Daarnaast blinkt "Protocol 6" uit door de diversiteit aan invalshoeken. Zo wordt de energieke opener "Andromeda" ingesloten door statige pianoklanken. Van "Unstable Grounds" druipt vervolgens het funkzweet af, inclusief typerende hammer-on- en pull-off-bastechnieken. Subtiele Weather Report-inkijkjes duiken voorts op in het complexe "Intrepid Traveller", waarna het semi-akoestische "As The River Flows" halverwege voor een rustmoment zorgt. Zoals de titel al suggereert is "Code 4 Kryptos" een heerlijk cryptisch spelletje ritmeverschuivingen, waar overigens, zoals we van Phillips gewend zijn, de hele CD bol van staat. Dan is het tijd voor de een klein kwartier klokkende suite "Event Horizon", dat alle voorgaande kenmerken in één epos verenigt. De meanderende ballade "Sundown In Old Town" rond dit wederom overtuigende Protocol-hoofdstuk berustend af. We hebben voor deze uitzending voor het lekker ingewikkelde "Code 4 Kryptos" gekozen.
    Websites:
    https://www.simon-phillips.com/
    https://www.facebook.com/SimonPhillipsMusic/.

    ALBUM VAN DE MAAND
    Karmamoi – Hero (feat. Adam Holzman)
    Van “Eternal Mistake” (eigen beheer, 2026)

    Karmamoi is een Italliaanse band waarvan de progressieve rock bij vlagen dicht tegen progmetal aanschuurt. Wij haakten pas aan bij het vierde album “The Day Is Done” uit 2018 en lieten u drie jaar later ook werk horen van opvolger “Room 101”. Het in 2023 verschenen “Strings From The Edge Of Sound” met orkestraal gearrangeerde versies van bestaande songs hadden we gemist, maar dat laten we met pas verschenen “Eternal Mistake” niet gebeuren. Dit zesde reguliere album laat een grote verscheidenheid horen, met binnen één nummer vaak zowel ruimte voor stevige delen als op sfeer drijvende passages. De meeslepende vocalen van Valerio Sgargi vormen een verbindend element en daarnaast is er vaak te genieten van virtuoze, maar verhalende (en niet priegelige) solo's. Daarvoor zijn deels gastmuzikanten verantwoordelijk. Net als op “Room 101” is Adam Holzman van de partij. In het bijna 10 minuten lange “Hero”, dat al meteen van start gaat met warm elektrischepianospel van zijn hand, speelt hij maar liefst drie wervelende Moog-solo's! De met Holzman in diverse bands en projecten, waaronder natuurlijk bij Steven Wilson, samenspelende Randy McStine is de andere prominente gast. Hij geeft twee gitaarsolo's ten beste in “Nothing But” en de fascinerende wijze waarop hij hier een muzikaal verhaal vertelt is echt weergaloos en maakt dat dit subtiel opgebouwde tien minuten lange nummer tot twee keer toe een ontladende climax krijgt. Alleen al “Hero” en “Nothing But” maken de aanschaf van “Eternal Mistake” de moeite waard, maar laat er geen misverstand over bestaan dat Karmamoi ook in de overige dik 40 minuten boeiende en afwisselende prog brengt. En daarbij is ook Karmamoi´s eigen Alex Massari een gitarist die meeslepende spanningsbogen in zijn solo´s aanbrengt. We hebben vorige maand al “Nothing But” laten horen en zullen in juni bewijzen dat “Eternal Mistake” de extra aandacht dubbel en dwars waard is! We hebben u al beloofd dat we sowieso “Hero” nog aan bod zouden laten komen, met die gave solo's van Holzman. Nu is het zover!
    Websites:
    https://www.karmamoi.it/
    Bandcamp - Eternal Mistake
    Facebook.

    LIVE-TIP
    Beat - Industry (live)
    Van “Neon Heat Disease: Live In Los Angeles” (InsideOut/Sony Music, 2025)

    Aanstaande woensdag 24 juni treedt de gelegenheidsformatie Beat op in 013 te Tilburg. In 2023 kwam het bericht dat Adrian Belew graag weer eens aan de slag wilde met de muziek uit zíjn eerste King Crimson-periode, de jaren tachtig. Met de zegen van opper-Crimson Robert Fripp (die zelfs de nieuwe bandnaam bedacht) zocht Belew een bezetting bij elkaar die eer zou doen aan het werk uit deze zogenaamde “Discipline”-periode, toen de groep middels het drieluik “Discipline”, “Beat” en “Three Of A Perfect Pair” duidelijk een nieuw geluid liet horen. Natuurlijk is originele bassist Tony Levin weer van de partij en daarmee de enige verbindende factor met de laatste King Crimson-bezetting die tot 4 jaar geleden actief was. Als drummer werd een gekend fan gevraagd, die als Tool-lid al gezamenlijke tour-ervaringen had: Danny Carey. Maar wie laat je de gitaarpartijen spelen? Niemand minder dan Steve Vai nam de uitdaging aan! Met een c.v. dat zich meer laat lezen als een handleiding, was het nog wel spannend hoe Vai dit zou inkleuren. De fans konden gerust zijn, want na de eerste shows waren er alleen maar laaiend enthousiaste berichten. De band klinkt scherp en actueel en doet eer aan het materiaal. Vai beweegt zich rond de originele partijen van Fripp, maar geeft er toch ook zeker een eigen draai aan. Natuurlijk kan hij leunen op rotsen in de branding Levin en Belew, die het werk kunnen dromen en zijn spel kleurt goed met dat van Belew. Bij Carey is het toch een iets ander verhaal: hij zet een nét iets steviger basis neer dan Bruford destijds deed. Vorig jaar konden we al via een 2CD/Blu-ray van de tour kennis maken van de optredens. De live plaat laat zo goed als alle muziek uit de “Discipline”-periode horen, inclusief minder bekende albumtracks als “Model Man”, “Dig Me” en “Industry”. Van die set draaiden we begin november twee nummers, in december gevolgd door een nummer van de zogenaamde artbook-versie, dat naast een fotoboek ook een extra CD bevat, "Strange Spaghetti" genaamd. Voor vanavond hebben we het behoorlijk experimentele, bijna tien minuten durende "Industry" uitgekozen.
    Websites:
    https://beat-tour.com/
    https://www.facebook.com/BEATtourofficial.

    NIEUW (archiefuitgave)
    Gabriel, Peter - The Family And The Fishing Net (live, 1982)
    Van "Live At WOMAD 1982" (Real World Records, 2026)

    In juli 1982 vond in Bath het eerste, door Peter Gabriel georganiseerde World Of Music And Dance festival plaats, een bijeenkomst van kunstenaars van verschillende etniciteiten. Muzikaal gezien was het een groot succes met optredens van onder meer The Master Drummers Of Burundi en shows waarbij Simple Minds, Echo & The Bunnymen en Peter Hammill zich aansloten bij acts uit Indonesië en China. Financieel was het echter een ramp; een reünieconcert met Genesis verlichtte later de schulden. Tijdens Gabriels eigen concert op 16 juli werd bijna het gehele, nog te verschijnen "Peter Gabriel 4" gespeeld. De ook "Security" genoemde plaat was opgenomen met gebruikmaking van de nieuwe, complex te hanteren Fairlight CMI-synthesizer die tijdens dit optreden haar live-vuurdoop kreeg. Gabriel werd begeleid door vaste krachten Larry "Synergy" Fast, David Rhodes en Jerry Marotta. Alleen Tony Levin ontbrak door King Crimson-verplichtingen. Zijn vervanger was de al op "Peter Gabriel 3" actieve John Giblin. Drum- en dansgroep Ekome en Peter Hammill completeerden het gezelschap. Mede door de prominente bijdragen van Giblin, die Levins Chapman Stick-partijen kundig verving door zoemende fretloze basglijders, en door het eenmalige karakter van het optreden klinkt het vorig jaar als download en afgelopen maand op CD en LP uitgebrachte, helder vastgelegde "Live At WOMAD 1982" rauwer, spontaner en authentieker dan "Plays Live" uit 1983. Van "Peter Gabriel 4" ontbrak trouwens alleen het intieme "Wallflower"; in plaats daarvan werden een embryonale versie van de non-albumtrack "I Go Swimming" en "Biko", de song die het WOMAD-vuur ontstak, vertolkt. Wij hebben echter het nog immer indrukwekkende "The Family And The Fishing Net" geselecteerd.
    Websites:
    https://petergabriel.com/
    https://www.facebook.com/PeterGabriel/.

    HERUITGAVE
    Eagles - Too Many Hands
    Van "One Of These Nights" (Asylum Records, 1975 / Asylum Records/Rhino Records, 2026)

    De classicrock- en countryrockband Eagles is geen regelmatige bezoeker in Xymphonia. Een van de weinige keren dat we een uitzondering maakten was jaren geleden voor het orkestrale, instrumentale "Journey Of The Sorcerer" van de vierde plaat "One Of These Nights" uit 1975. Dit album, met het van een heerlijk intro voorziene titelnummer, werd onlangs opnieuw uitgebracht. De oorspronkelijke muziek kreeg daarbij gezelschap van een dubbel-CD met een live-opname uit 1975. Als extra werden alle nummers van de drie schijven nogmaals op een Blu-Ray geplaatst, die desgewenst in Dolby Atmos of stereo kan worden afgespeeld. Van deze 51 jaar oude plaat draaien we het met lekkere gitaarduels gezegende "Too Many Hands". PS: wilt u de Eagles, of wat daar nog van over is, dit jaar nog op het podium zien, dan kunt u voor optredens in september of november kaartjes kopen. Voor minimaal zo'n $ 400 hebt u dan een mooi plekje in de befaamde Sphere te Las Vegas.
    Websites:
    https://eagles.com/
    https://www.facebook.com/EaglesBand.

    Fervent Mind – All Sounds Muted
    Van het album “Tranquilize” (Karisma Records, 2019)

    Zangeres Live Sollid richtte in 2014 Fervent Mind op, waarna het Noorse gezelschap ruim de tijd nam om een eigen geluid te ontwikkelen. Dat werd vastgelegd op wat tot nu toe het enige album is gebleken: “Tranquilize”. Hoewel verschenen op het proglabel Karisma Records, bleek Fervent Mind geen prog te produceren in de traditionele zin des woords. Er zijn namelijk ook allerlei invloeden te horen uit aanverwante genres, zoals triphop en dream pop. Denk daarbij aan bands als Massive Attack, Portishead en in mindere mate Mew. Ook Radiohead en meer in prog gewortelde groepen als Anathema en Porcupine Tree waren duidelijke inspiratiebronnen. Je hoort zeker sporen van laatstgenoemde band en vooral ook het solowerk van Steven Wilson terug in onder andere het door ons uitgekozen “All Sounds Muted”.
    Websites:
    https://ferventmind.bandcamp.com/album/tranquilize
    https://www.facebook.com/ferventmind/.