• Sunday 18 Januari 2026 Show No. 1695

    NIEUW (ARCHIEFUITGAVE)
    Pineapple Thief, The – Rare Find
    – Last Man Standing (acoustic version)
    Van “Retracing Our Steps (2007-2014)” (Kscope, 2025)

    Tweeënhalf jaar geleden verscheen “How Did We Find Our Way (1999-2006)” waarop de muziek die The Pineapple Thief de eerste 7 jaar had uitgebracht was samengebracht: alles van de zeven albums én extra tracks van EP's en heruitgaven in een fraai digibook met toelichtingen. En alsof dat al niet mooi genoeg was, bleek er een Blu-ray bijgevoegd met nieuwe mixen door frontman Bruce Soord die tevens 5.1 Dolby Surround- en Dolby Atmos-mixen maakte van al het materiaal. Dat hij zich daar flink in bekwaamd had, wisten we al van recente uitgaven van zijn band alsmede zijn werk voor andere groepen, bijvoorbeeld Jethro Tull. Een vervolg kon natuurlijk niet uitblijven en nu is er “Retracing Our Steps (2007-2014)”. Waren de albums op de eerste box oorspronkelijk allemaal uitgebracht op het kleine Cyclops Records, in 2007 had de groep na een aanbeveling door Steven Wilson een deal met Snapper Music binnen. The Pineapple Thief werd de eerste groep op het nieuwe label Kscope: de naam was daarvoor al wel gebruikt voor Porcupine Tree-heruitgaven, vanaf 2007 werd er echt een team opgetuigd die binnen Snapper zogenaamde 'post-progressive' muziek aan de man zou gaan brengen en daarvoor een eigen kantoor kreeg. Er moest nog wel een laatste album aan Cyclops gegeven worden. Volgens Soord had hij Cyclops kunnen afschepen met een live- of restjesplaat, maar hij was labeleigenaar Malcolm Parker te dankbaar voor het altijd blijven geloven in wat toen nog een puur project van Soord was. Hij nam daarom een heel nieuw album op, dat psychedelischer van karakter was en meer instrumentale stukken bevatte dan het meer songgerichte reguliere repertoire. Dit laatste Cyclops-album “What We Have Sown” (2007) opent deze box, die verder “Tightly Unwound” (2008), de twee “The Dawn Raids”-EP's (2009), “Someone Here Is Missing” plus de “Show A Little Love”-EP (beiden 2010), “All The Wars” (2012) en “Magnolia” (2014) bevat. Ook zijn alle bonusnummers die op special editions waren te vinden bijgevoegd, plus een paar teruggevonden bijzonderheden zoals het passend getitelde “Rare Find”. Met deze tweede box zijn alle studioalbums van de Britse groep in surround-versies verschenen inclusief bijna alle andere studionummers die zijn uitgebracht. Bijzonder is dan wel dat juist het recentste werk, de EP “Last To Run” (die in 2024 in de slipstream van “It Leads To This” verscheen) niet zo'n behandeling heeft gekregen. Hoe dan ook: we kunnen ons met “Retracing Our Steps (2007-2014)” helemaal onderdompelen in een fraai klinkende mengeling van melodieuze en vooral ook emotionele alt.rock gemengd met progrock die we dan ook maar 'post-prog' noemen, voorzien van interessante achtergrondinformatie. We hebben gekozen voor het al genoemde unieke “Rare Find”, een korte instrumental die qua stijl aansluit bij “What We Have Sown”, maar uit de tijd van “Tightly Unwound” stamt, gevolgd door een akoestische versie van “Last Man Standing”, oorspronkelijk te vinden op de Limited 2CD Edition van “All The Wars”. Dit was het eerste album waarop The Pineapple Thief werkte met strijkersarrangementen. Dit is één van de nummers waar die te horen zijn. Bijzonder is echter dat aan “Last Man Standing” óók een koor meewerk. De strijkers- maar vooral de koorpartijen springen er in deze akoestische versie nog meer uit dan in de reguliere albumversie. In de surroundversie die op de Blu-ray is te vinden, voel je je omringd door koorzangers, wat een magisch effect heeft.
    Websites:
    https://www.pineapplethief.com/
    https://www.facebook.com/thepineapplethief.

    IN HET NIEUWS
    Jordsjø – Beitemark
    Van: "Pastoralia" (Karisma Records, 2021)

    Alweer vijf jaar oud is het derde album "Pastoralia" van Jordsjø. Destijds omschreven we de Noorse band als een volgeling van White Willow, Anekdoten, Landberk en Änglagård: Scandinavische progbands die in de jaren 90 opkwamen en erin slaagden om de klassieke jaren-70-sound van de nodige moderne vitaliteit te voorzien. Met name het symfonische groepsgeluid van Änglagård hoorden we terug in de composities. Jordsjø had in 2015 en 2016 eerst een paar cassettes uitgebracht, alvorens in 2017 het albumdebuut uitkwam dat twee jaar later gevolgd werd door "Nattfiolen" en in 2021 door het genoemde “Pastoralia”. Opnieuw twee jaar later konden we het vierde album, "Salighet", verwelkomen. In de lijn der verwachting had dus afgelopen jaar weer een album moeten volgen; die kwam er niet, maar wel een zogenaame 'split-CD' met zusterband Breideblik. Ook werden er afgelopen jaar wat concerten gegeven. Vorige week kwam Jordsjø via Facebook met opwindend en 'heavy' nieuws: er worden maar liefst twee nieuwe releases in het vooruitzicht gesteld: een volwaardig studio-album dat "Sekterisk Svermeri" gaat heten en de compilatie "Pestkrønikene". Voor nu vieren we het eerste lustrum van "Pastoralia" met "Beitemark".
    Websites:
    https://jordsjo.bandcamp.com/
    https://www.facebook.com/jordsjoe/.

    NIEUW
    Airbag – Never Coming Home (live)
    Van het album “Dysphoria: Airbag Live In The Netherlands” (Karisma Records, 2025)

    Sinds Airbag in 2007 debuteerde met de EP “Safetree” en twee jaar later het eerste volledige album “Identity” uitbracht, heeft het Noorse kwintet gestaag een wereldwijde fanbase opgebouwd met progressieve rock die gekenmerkt wordt door filmische soundscapes en meeslepende melodieën. Zestien jaar en zes studioalbums later is het eindelijk tijd voor het eerste officiële Airbag-livealbum, opgenomen tijdens een sterk optreden in Poppodium Boerderij in Zoetermeer in 2024. Dit is Airbag in topvorm: rauw, meeslepend en sonisch verbluffend. De opnames zijn dusdanig gemixt dat de sfeer en authenticiteit van het live-optreden behouden blijft, waardoor je bij beluistering het gevoel hebt in de zaal te staan. “Dysphoria: Airbag Live In The Netherlands” is zowel op dubbel-CD als dubbel-LP uitgebracht. Wij gaan luisteren naar “Never Coming Home”.
    Websites:
    https://www.airbagsound.com/
    https://www.facebook.com/airbagsound/
    https://airbagsound.bandcamp.com/.

    IN MEMORIAM: Terry Sullivan (1938 - 2026)
    Renaissance - Things I Don't Understand
    Van "Turn Of The Cards" (BTM Records / Sire, 1974)

    Afgelopen week maakte Annie Haslam via social media bekend dat voormalig Renaissance-drummer Terence (Terry) Sullivan is overleden. Sullivan maakte vanaf "Prologue" (1972) tot en met "Azure d'Or" (1979) deel uit van die groep rond zangeres Haslam. Die jaren staan te boek als de meest progressieve en succesvolste periode van deze Britse band. Sullivan was al in de jaren 60 actief in de psychedelische rockband Dry Ice, die o.a. optrad met The Who, Pink Floyd, The Groundhogs en King Crimson. Zijn muzikale thuis vond hij echter pas echt in Renaissance, dat op bijzondere wijze klassiek, folk en rock wist te vermengen in prachtige symfonische rock. De composities en het akoestische gitaarspel van Michael Dunford, het klassiek getinte pianospel van John Tout en de kristalheldere zang van Annie Haslam kregen tegenwicht van een sterke ritmesectie met Jon Camps basgitaar die bijna als een lead-instrument fungeerde en Terry Sullivans gevarieerde drumspel die aan het geheel vaak een sterke 'schwung' gaf. Na het verschijnen van "Azure d'Or" werd toetsenist Tout ontslagen, waarna Sullivan besloot te vertrekken. Hij keerde in 2001 nog wel kort terug voor het album "Tuscany" en daaropvolgende optredens in Japan. Na een kort ziekbed overleed hij op 9 januari in het bijzijn van zijn familie op 87-jarige leeftijd.
    Websites:
    https://renaissancetouring.com/
    https://www.facebook.com/RenaissanceTouring.

    NIEUW
    Jaquess, Ken - Apocrypha Scripta
    - Vampirica Nocturnus
    Van "Council Of Shadows" (eigen beheer, 2025)

    Ken Jaquess kwam in Xymphonia al geregeld voorbij met zijn bands Atlantis, K² en recentelijk Tempus Sidereum, waarmee hij voornamelijk avontuurlijke progressieve rock maakte. In die groepen kreeg hij gezelschap van onder andere Ryo Okumoto, Alex Machacek, Jimmy Keegan en Allan Holdsworth. Op zijn eerste soloalbum "Council Of Shadows" bespeelt hij echter alle instrumenten zelf. De CD-R is opgedragen aan zijn overleden zoon Jon, maar is tevens een eerbetoon aan de twee jaar geleden overleden analoge synthesizer-technicus en projectmanager bij Moog Music Inc. Gene Stopp, die onder meer Keith Emersons legendarische modulaire synthesizer voor de ondergang behoedde. Veel van de instrumenten die Jaquess op deze instrumentale plaat gebruikt, zoals de Mellotrons Mark VI en II en de Minimoog Model D had hij nooit kunnen gebruiken zonder de hulp en kennis van Stopp. Gezien deze achtergrond is het niet vreemd dat dit album behoorlijk donker en stemmig klinkt. De muzikant noemt het zelf een ambientplaat of 'dungeon synth', maar door het veelvuldige gebruik van de Mellotrons is symfonische filmische muziek een betere omschrijving. Denk daarbij aan de soundtracks van Goblin, maar zeker ook aan de solistische intermezzo's van Jaquess tijdens K²-concerten. Van "Council Of Shadows" laten we u het met melancholieke Mellotron-fluiten omlijste "Apocrypha Scripta" horen, gevolgd door een deel van het niet minder melancholieke "Vampirica Nocturnus".
    Websites:
    https://councilofshadows.bandcamp.com/album/council-of-shadows
    https://www.facebook.com/tempussidereum/ (site die Jaquess ook voor zijn solowerk gebruikt)
    https://www.facebook.com/K2prog/ (idem).

  • Het Beste van 2025 Deel 1

    Verdeeld over twee uitzendingen (het tweede uur van de uitzending van 18 januari en de volle twee uur van de uitzending op 25 januari) hoort u de traditionele lijst met beste platen van 2025 op progressief gebied, volgens de redactie van Xymphonia. We hebben alle vijf een individuele top 10 gemaakt, die te vinden is op onze site. Daaruit is een gezamenlijke top gerold. Op 25 januari, tegen tienen, hoort u wat onze gezamenlijke grootste favorieten zijn. Hadden we vorig jaar geen enkel album dat in meer dan 3 lijstjes voorkwam, onze nummer één van 2025 is slechts door één teamlid níet genoemd. Daarna wordt het veld al snel diffuus, met nog één plaat die in meer dan twee lijstjes is te vinden. Maar bedenk wel: gelukkig waarderen we veel meer dan alléén die tien albums uit de persoonlijke lijst, wat alleen al blijkt uit de 15 albums op 'nummer 11' waar één teamlid mee aan komt zetten. We komen dit jaar tot een top 9, met wel veel albums die evenveel punten hebben gescoord.



    Op de negende plek vinden we maar liefst zes albums, waarmee we het grootste deel van dit uur mee vullen.

    Nankai Trio - “Antarctika” (A=Tonal Music)
    U hoort: No Control

    – Op nummer vier in de lijst van René:
    “In Nankai Trio bundelen drie virtuozen hun krachten, waaronder Dezolve-gitarist Shoya Kitagawa. Bassist Masatoshi Mizuno van de jazzrockformatie Fragile is met 71 jaar de veteraan van het gezelschap dat wordt gecompleteerd met drumwonder Senri Kawaguchi (solo, Kiyo, sessiewerk). Op de CD wordt drie kwartier lang technisch hoogstaande muziek gebracht, variërend van hyperactieve jazzrock met latintrekjes, de van Dezolve bekende kleurrijke fusion en Pat Metheny-getinte melodieuze jazz. Net als bij Dezolve strooit Kitagawa met aan Scott Henderson schatplichtige, syncopische accenten, splijtende solo’s en Jeff Beckiaanse uitspattingen. Bij de introductie van het album in november wilden we het nummer “No Control” draaien, maar dat ging door een technisch foutje mis. Vanavond gaat ‘ie in de herkansing.”
    Websites:
    https://soundcloud.com/nankaitrio
    https://www.youtube.com/@atonal_music_labels
    https://www.facebook.com/people/Atonal-Official-Online-Store/61573920069152/ https://www.facebook.com/mizunomethod/
    https://www.facebook.com/senridrums.

    Lunatic Soul – “The World Under Unsun” (InsideOut / Sony Music)
    U hoort: Good Memories Don't Want To Die

    – Op nummer 10 in de lijst van Herman:
    “Bij Mariusz Duda is het bij mij voor de tweede keer gebeurd dat het kwartje pas laat valt. Ik haakte pas volledig aan als Riverside-liefhebber vanaf “Love, Fear And The Time Machine”, vooral omdat daar de diep doorvoelde melancholie van de prachtige stem van Duda afdroop. Met terugwerkende kracht ben ik de Riverside-albums van daarvóór ook meer en meer gaan waarderen. Zijn eigen project Lunatic Soul deed me nooit zoveel. Het woord 'saai' wilde ik er nog net niet op plakken. Maar toen verscheen enkele maanden geleden “The World Under Unsun”. Een dubbelaar nog wel, waarop arrangeertechnisch veel gebeurt. En de met harp begeleide zang in een nummer als “Good Memories Don't Want To Die” moet toch het grootste ijskonijn nog in het hart raken? Nu moet ik dus nodig in de Lunatic Soul-discografie duiken: ik heb er nog zeven met terugwerkende kracht te gaan.:-)”

    – Op nummer 5 in de lijst van Aldwin:
    Het was zijn keuze dat deze dubbelaar ons Album van de Maand december 2025 was: “Ligt het accent bij Riverside meer op de (zwaardere) progressieve rock, Lunatic Soul is ingetogener, meer ambientesk. Ook verschaft de Pool zich creatieve vrijheden die hij binnen Riverside minder naar voren kan laten komen. Wat opvalt is dat de muziek op "The World Under Unsun" op momenten dicht tegen die van (de rustige kant van) Riverside aanschurkt. Nooit eerder lagen Lunatic Soul en Riverside muzikaal zo dicht bij elkaar als hier. Een mooi dubbelalbum.”
    Websites:
    https://lunaticsoul.com
    https://www.facebook.com/lunaticsoulband
    https://bandcamp.com/discover/lunatic-soul.

    Andrew Latimer – “War Stories” (eigen beheer)
    U hoort: In The Dark (feat. Peter Jones)

    – Op nummer vier in de lijst van Maurice: “Afgelopen jaar verschenen er ineens ‘nieuwe’ nummers van Andrew Latimer op Bandcamp, waaronder een heuse suite van bijna 50 minuten genaamd “War Stories”. Het is een stemmig muziekstuk samengesteld uit 14 delen waarvan het merendeel door Latimer is ingespeeld, maar ook met de muzikanten waarmee hij de laatste decennia in Camel heeft gespeeld. Tevens is het ook los verkrijgbare, met Peter Jones geschreven “In The Dark” aan deze suite toegevoegd, dat Jones ook zingt. Hoewel het om demomateriaal gaat, word je gelijk meegevoerd in de van de Camel-frontman bekende melancholische schrijfstijl.” De suite, uitgebreid aan bod gekomen toen Latimer (op voordracht van Maurice) in november Artiest van de Maand was, is momenteel alleen digitaal via Bandcamp te downloaden.
    Websites:
    https://andrewlatimer.bandcamp.com/track/war-stories
    https://www.facebook.com/groups/4672323866
    https://colinbass.bandcamp.com/.

    Karmakanic – “Transmutation” (Reingold Records (= eigen beheer)
    U hoort: Gotta Lose This Ball And Chain

    – Op nummer vier in de lijst van Aldwin:
    “Van Karmakanic verscheen in 2025 jaar het album “Transmutation”. Het is het zesde album van de Zweedse band en het was alweer negen jaar geleden dat de voorganger “Dot” verscheen. Karmakanic is een project onder leiding van Jonas Reingold. Ook op dit album doet er weer een scala aan muzikanten mee, o.a. Nick D'Vigilio, John Mitchell, Andy Tillison, Steve Hackett en Lalle Larsson. Ondanks de kritische noot van deze en gene dat de muziek te voorspelbaar en wel erg toegankelijk zou zijn, vind ik het zelf een fijn album.” In het gekozen nummer horen we de drums van Simon Phillips en keyboards van oud-The Flower Kings-maatje Tomas Bodin.
    Websites:
    https://www.jonasreingold.se/
    https://www.facebook.com/KarmakanicOfficial .

    Fafard (Antoine) – “Quadra Spherium” (Timeless Momentum (= eigen beheer))
    U hoort: The Fifth Damnation

    – Op nummer 4 in de lijst van Herman:
    “Antoine Fafard maakt al jarenlang sterke albums die voornamelijk in het jazzrock-idioom vallen te plaatsen en waarop hij steeds weer andere invalshoeken uitprobeert. Ik mag erg graag luisteren naar Fafards albums en met deze flikt hij het wéér. Zelf is hij van huis uit een virtuoos bassist, maar daarnaast inmiddels ook een uitstekend gitarist. Hij weet zich altijd verzekerd van een topdrummer, deze keer is dat weer Gary Husband. Daarnaast vroeg Fafard de door hem bewonderde saxofonist Jean-Pierre Zanella. Opnieuw een plaat die nét genoeg afwijkt van alles wat hij eerder deed en zowel qua audioproductie als qua verpakking weer op en top verzorgd is. En alsof dat nog niet genoeg is maakte hij dit jaar ook nog een tweede album met zijn band Alta Forma. Ook een fijne luisterervaring, maar voor mij is Fafards onder eigen naam verschenen album dé lijstjesplaat van de twee.”
    Websites:
    https://www.antoinefafard.com/
    https://antoinefafard.bandcamp.com/album/quadra-spherium
    https://www.facebook.com/antoinefafardmusic/.

    Nr. 9

    Electric Litany – “Desires” (Flying Hearts)
    U hoort: Opia

    – Op nummer 8 in de lijst van Maurice:
    “Desires” is het vierde album van Electric Litany, de Londense band die alweer 18 jaar bestaat. Ik hoor elementen van bijvoorbeeld Radiohead en Sigur Rós, maar ook van jarentachtigsynthpopacts als OMD en Depeche Mode en een New Wave-groep als Joy Division. Ten opzichte van eerder werk is “Desires” meer experimenteel van karakter. Daarmee neigt de plaat meer naar (dromerige) synthppop met progressieve invloeden, waarbij de nummers vaak filmisch aandoen. Liefhebbers van alternative rockbands met een progressief randje als War On Drugs of The National zullen Electric Litany ook zeker kunnen waarderen. Wat bij de eerste luisterbeurt al gelijk opvalt is het fijne toetsenwerk en de opzwepende percussie, plus dat ieder nummer wel een opvallend, soms vet synthriedeltje heeft. Zo mondt “Opia” uit in een hypnotiserend coda.”

    – Op nummer 7 in de lijst van René:
    “Hoewel de band door recensenten met enorm veel andere groepen vergeleken wordt, zoals met Air, Daft Punk, Peter Godwin (ex-Metro), OMD, a-ha, Sigur Rós, Editors, Radiohead, War On Drugs, The National, Joy Division, The Cure, Mercury Rev en The Flaming Lips, vind ik de muziek zelf, mede door de hoge zang, vooral in het verlengde liggen van het Deense Choir Of Young Believers, maar dan met Cliff Martinez op toetsen. Een van mijn persoonlijke hoogtepunten is het nummer “Opia”. Websites:
    http://electriclitany.com/
    https://www.facebook.com/ElectricLitany/
    https://innerear-electriclitany.bandcamp.com/.

    Op nummer acht vinden we twee albums, waarvan er eentje door twee teamleden is genoemd. Die doen we volgende week, deze week hebben we plaats voor het album dat alleen door René is genoemd.

    Nr. 8

    Robec – “The Forest Is Too Loud” (Gymnocal Industries)
    U hoort: The Apanthropist

    – Op nummer 3 in de lijst van René:
    Als een duveltje uit een doosje dook de naam Robec afgelopen december ineens mijn top 3 binnen. Robec is een project rondom multi-instrumentalist Marius Tingdal Røbech dat met het instrumentale "The Forest Is Too Loud" in november 2025 debuteerde. “The Forest is Too Loud” bevat synthrocktracks, ietwat verwant aan die van Tangerine Dream in de dagen dat Johannes Schmoelling deel uitmaakte van die Duitse groep. Tevens staan er nummers op met een meer jazzy sound, ondersteund door onverwachte ritmes, terwijl het kwartier lange titelnummer deze stijlen combineert. Gastgitarist André Lund speelt verder in twee stukken op een met Mike Oldfield te vergelijken wijze. Al met al een lekker optimistische en energieke, toegankelijke verrassing op het eind van het jaar. Dit geldt zeker ook voor het korte “The Apanthropist”.
    Websites:
    https://robec.bandcamp.com/album/the-forest-is-too-loud
    https://www.facebook.com/people/ROBEC-music/61576764165277/.

  • Op de 10de tot en met 15de plek vinden we de albums die de uitzending niet hebben gehaald maar toch het vermelden waard zijn.


    Nr. 10

    Cunningham, Madison – “Ace” (Verve Forecast)


    Website:
    https://www.madisoncunningham.com/
    https://www.facebook.com/madisoncunninghammusic/.

    Paatos - “Ligament” (Timeloss Records (= eigen beheer))


    Websites:
    https://www.paatos.com/
    https://www.facebook.com/Paatos.of.Sweden.

    Nr. 11

    Nilles, Anika / Nevell - “False Truth” (Sakurai Records)


    Websites:
    https://www.anikanilles.com/
    https://www.facebook.com/AnikaNilles.

    Nr. 12

    Actionfredag - “Lys Fremtid I Mørke” (áMARXE, eind 2024)


    Websites:
    https://amarxe.bandcamp.com/album/lys-fremtid-i-m-rke
    https://www.facebook.com/actionfredag/.

    IQ – “Dominion” (GEP (Giant Electric Pea))


    Websites:
    https://www.iq-hq.co.uk/
    https://www.facebook.com/IQHQLive/.

    Orkestr – “I” (Sound Effect Records, najaar 2024)


    Websites:
    https://www.orkestr.nl/
    https://orkestr.bandcamp.com/album/i
    https://www.facebook.com/ORKESTRBAND.

    Nr. 14

    Flower Kings, The – “Love” (Inside Out / Sony Music, 2025)


    Websites:
    https://www.roinestolt.com/
    https://www.facebook.com/TheFlowerKings/.

    Pattern-Seeking Animals – “Friend Of All Creatures” (GEP (= Giant Electric Pea))


    Websites:
    https://www.psanimals1.com/
    https://www.facebook.com/psanimals1 .

    Nr. 15

    Barclay James Harvest (John Lees’) - “Relativity” (Esoteric Antenna)


    Websites:
    https://www.barclayjamesharvest.com/
    https://www.facebook.com/jlbjh.