• Zondag 8 november 2026 Show No. 1737

    NIEUW
    Jordsjø – White Magic
    – Spiritual Lament
    Van het album “Pestkrønikene” (Dying Victims Productions, 2026)

    We kondigden begin dit jaar al het verschijnen aan van “Pestkrønikene”, als een compilatie-album van Jordsjø. Het was ook inderdaad de bedoeling dat dit een verzameling van outtakes zou worden om het 10-jarig jubileum van het Noorse duo mee te vieren. Gaandeweg werd “Pestkrønikene” méér dan dat en is er in feite sprake van een 'regulier' nieuw album met songs die muzikaal en thematisch gelinkt zijn. Het duo multi-instrumentalisten Håkon Oftung en Kristian Frøland was altijd al zwaar beïnvloed door al het moois dat er op uiteenlopend progressief rockgebied gebeurde in de jaren zeventig. Op deze negende Jordsjø-uitgave is vaker dan voorheen classic rock en hardrock te horen. “The Awakened” lijkt bijvoorbeeld op een mengvorm van CSN&Y en The Doobie Brothers terwijl “Spiritual Lament” zowel door de gitaarsound als de prominente baslicks als het virtuoos-energieke drumwerk geënt lijkt op Rush ten tijde van “2112”. “White Magic” bevat fraaie dubbelloops gitaarpartijen zoals we die kennen van Wishbone Ash of Allman Brothers Band. Het duo heeft regelmatig hulp. Zo is de omnipresente Wobbler-toetsenist Lars Fredrik Frøislie hier weer van de partij. Oftung vroeg ook leden van zijn heavy metalband Black Magic om mee te werken. Zo is Black Magic-zanger Jon Henriksen te horen in, we verzinnen het niet, “White Magic”. In het genoemde “Spiritual Lament” zijn die vette drumpartijen van drummer Kristian Valbo die ook op Black Magic-platen te horen is. Dit zijn tevens de twee songs die we uitgekozen hebben.
    Websites:
    https://dyingvictimsproductions.bandcamp.com/album/pestkr-nikene
    https://jordsjo.bandcamp.com/music
    https://www.facebook.com/jordsjoe/.

    NIEUW
    Giant Sky - Mundane Morning
    - Nothing To Forgive Nothing To Forget
    Van het album “Giant Sky III” (Imaginary Friend Records, 2026)

    Het laatste hoofdstuk van de Giant Sky-trilogie is er dan eindelijk. Drie jaar is eraan gewerkt en het is een tweedelig slot geworden. Twee aparte albums, die verbonden zijn in vorm en inhoud. De grote man achter dit Noorse project is Erlend Aastad Viken, die ook bekend is als frontman van Soup. Hij was bang dat een dubbelalbum te overweldigend zou overkomen en dat recensenten hem daarvoor zouden afstraffen. Vandaar dus deze gescheiden maar toch ook verbonden uitgaves, als ware het een Siamese tweeling. Hij raadt aan om “Giant Sky III” eerst rustig de aandacht te geven die het verdient voordat je in je eigen tempo verder gaat met deel 2, “The Further We Go The Deeper It Gets”. Aastad Viken is erg trots op hoe het allemaal heeft uitgepakt: de samenwerking met Mogwai, de weelderige strijkarrangementen, de stilistische variatie van ingetogen folk tot elektronische en ambienteske passages tot massieve geluidsmuren. We hebben vandaag gekozen voor twee nummers van “Giant Sky III”: “Mundane Morning”, overlopend in “Nothing To Forgive Nothing To Forget”. De geest van Pink Floyd zweeft nadrukkelijk rond in deze stukken. Dit zijn niet de enige tracks die in elkaar overlopen, waardoor dit een fascinerende geluidstip van dik drie kwartier blijkt. Inderdaad: Aastad Viken heeft er een prachtig werkstuk van gemaakt. Binnenkort besteden we ook aandacht aan het genoemde tweelingalbum “The Further We Go The Deeper It Gets”.
    Websites:
    https://www.giantskyband.com/
    https://giantskyband.bandcamp.com/album/giant-sky-iii
    https://www.facebook.com/giantskyband/.

    NIEUW / LIVE-TIP / IN HET NIEUWS
    Casual Silence – The 6th Season
    Van het mini-album “My Hollow Years” (eigen beheer, 2026)

    Zoals we enkele keren eerder hebben vermeld in Xymphonia, is Casual Silence alweer een aantal jaren met enige regelmaat op Nederlandse podia aan te treffen in dezelfde bezetting die niet lang na het sterke vierde album “Vertical Horizon” in 2011 de pijp aan Maarten gaf. Dit voorjaar was er ook eindelijk nieuw materiaal, in de vorm van het vier tracks tellende mini-album “My Hollow Years”. De in neoprog gewortelde stijl zoals we die van het vroegere werk kennen is meteen weer herkenbaar. De gevoelvolle leadzang Rob Laarhoven en vooral ook de sterke vocale harmonieën die gitarist Ernst Le Cocq d’Armandville en bassist Eric Smits daar aan toevoegen zijn daar vooral debet aan. Smits staat ook altijd garant voor prominente melodieuze baspartijen in de composities van toetsenist Henry Meeuws die naast begeleidende partijen ook hier en daar een korte solo pakt. Drie weken geleden maakte de groep bekend dat vanwege zijn fysieke gezondheid en zijn werk drummer Igor Koopmans terug is getreden. De Brabanders doen er alles aan om een vervanger te vinden zodat onder andere het komende optreden op Planet Pul, op 15 januari, doorgang kan vinden. Wij hadden nog geen aandacht geschonken aan “My Hollow Years”, wat we nu goedmaken met het sterk opgebouwde slotnummer “The 6th Season”.
    Websites:
    https://casualsilence.wixsite.com/casualsilence
    https://www.facebook.com/CasualSilence/.

    50 JAAR
    Miller Band, Steve - Space Intro
    - Fly Like An Eagle
    Van het album "Fly Like An Eagle" (Capitol Records, 1976 / 30th Anniversary Edition CD+DVD: Capitol Records, 2006)

    Al heel wat jaren geleden draaiden we al eens een vroege versie van Steve Millers klassieker “Fly Like An Eagle”, een nummer dat hij al live speelde met zijn Steve Miller Band, jaren vóór dat het in 1976 verscheen op het gelijknamige album. En nee, het is misschien niet écht prog maar het album heeft wel een prachtig “Space Intro” gespeeld door Miller op zijn ARP synthesizer, die later in de song nog wel vaker opduikt naast het sterke orgelspel van Joachim Young. Het is nu 50 jaar geleden dat het album “Fly Like An Eagle” uitkwam in een voor de gitarist/zanger zeer creatieve periode, want tegelijkertijd nam hij ook al de complete opvolger “Book Of Dreams” (1977) op. Het gouden jubileum van dit succes wordt gevierd met een vinyl picture disc. Wat dat betreft waren wij meer in onze nopjes met de CD+DVD-editie die twee decennia terug bij het dertigjarige jubileum verscheen. Daar zat namelijk een DVD bij met een zeer geslaagde 5.1-mix, een documentaire en een complete concertregistratie uit 2006 met diverse speciale gasten, waaronder Carlos Reyes, George Thorogood en Joe Satriani. Het was destijds Millers terugkeer op het podium na een risicovolle nek-operatie. Wij gaan luisteren naar het titelnummer inclusief het genoemde intro, beiden echt gemáákt om in 5.1 Surround om je heen te horen 'bubbelen'.
    Websites:
    https://www.stevemillerband.com
    https://www.facebook.com/stevemillerband.

    SEVENTIES
    Hayward, Justin & John Lodge - Saved By The Music
    Van het album "Blue Jays" (Threshold, 1975)

    Het samenspelen in een band en daarmee groot succes hebben is schijnbaar een intense ervaring, want bij heel veel groepen komt er een moment dat er om allerlei redenen een pauze wordt ingelast. En die pauze wordt dan vaak benut door de individuele leden om op eigen benen nieuwe muzikale wegen in te slaan. Ook voor The Moody Blues kwam er midden jaren zeventig zo'n 'break' en dus volgden er de nodige solo-albums van de diverse leden. Maar echt nieuwe muzikale wegen werden er niet ingeslagen en bijzonder grote successen werden er ook niet mee bereikt. Het meest succesvol waren Justin Hayward & John Lodge met hun duo-album "Blue Jays" uit 1975, dat met name in de V.S. best goed verkocht. Op zich niet zo heel gek want juist deze twee heren waren sowieso verantwoordelijk voor de betere nummers van The Moody Blues. "Blue Jays" borduurde dan ook zonder enige schaamte voort op het Moody Blues-geluid waarbij de Mellotron ingeruild werd voor echte strijkers: grotendeels leden van Providence, de Noord-Amerikaanse groep die destijds onder contract stond bij The Moody Blues' eigen label Threshold. Precies in het midden van “Blue Jays” staat wat ons betreft een van de betere songs die John Lodge schreef voor dit album: “Saved By The Music”.
    Websites:
    https://justinhayward.com/
    https://www.facebook.com/justinhaywardmusic
    https://www.facebook.com/johnlodgemusic
    https://www.moodybluestoday.com/
    https://www.facebook.com/MoodyBlues/.

    NIEUW / LIVE-TIP
    Quantum Fantay – Xtra Hop
    Van het album “The Butterfly EffeX” (Progressive Promotion Records, 2026)

    Quantum Fantay is een instrumentale progressieve rockband uit Lokeren die sinds 2002 een eigen plek heeft veroverd in de Europese progscene. Voortbouwend op een fundament van progressieve en spacerock hebben deze Vlamingen een herkenbaar geluid ontwikkeld waarin uitgestrekte composities, de atmosferische synthesizers van Pete Mush, het melodische gitaarspel van Tom Tee en een krachtige ritmesectie bestaande uit Jaro en Jazzper Coulier samenkomen. Invloeden uit klassieke spacerock zijn duidelijk hoorbaar (denk aan Steve Hillage en vooral Ozric Tentacles), maar Quantum Fantay transformeert deze tot een onderscheidende, moderne vorm van instrumentale prog. De muziek van deze Belgen beweegt zich voortdurend tussen melodische passages, complexe ritmes, psychedelische sferen en krachtige rock. Het eerder dit jaar verschenen “The Butterfly EffeX” is het dertiende studioalbum van Quantum Fantay, waarop verder geborduurd wordt op de hierboven beschreven invloeden. Een Xymphonia-afvaardiging zag de groep acht dagen geleden in Leeuwarden, op 27 februari is Quantum Fantay in het Zoetermeerse Poppodium Boerderij te aanschouwen als voorprogramma van hét grote voorbeeld Ozric Tentacles.
    Websites:
    https://quantumfantay.bandcamp.com/
    https://www.facebook.com/QuantumFantay.

    ALBUM VAN DE MAAND
    Downes Braide Association (DBA) - Hello, Hello
    Van het album "Trauma" (Spirit Of The Unicorn / Magical Thinker Records, 2026)

    'Never change a winning team' zou een perfecte slogan zijn voor studio-album nr. 6 van Downes Braide Association (kortweg DBA), het samenwerkingsverband tussen toetsenist en componist Geoff Downes (Asia, Yes) en zanger, toetsenist en producer Chris Braide. Vanaf 2012 komt zo om de 2 à 3 jaar een album uit van de heren, waarbij de eerste twee nog echt een soort aan The Buggles herinnerende synthpop lieten horen. Met de introductie van een echte ritmesectie en gitaren ontpopte DBA zich echter tot een fijne melodieuze rockband met wel degelijk ook flink wat progrock-trekken. De voorgaande twee albums, “Halcyon Days” (2021) en “Celestial Songs” (2023) hadden een wat pastoraler en mellower karakter maar op het onlangs verschenen "Trauma" combineert een serieuze thematiek (het omgaan met verlies, trauma's en emotionele littekens) aan uiterst opgewekte muziek. Als je wat dieper in de teksten duikt, snap je waarom dat zo is, want de songs gaan juist veel over dat je die emotionele bagage niet als ballast moet ervaren en je er niet door moet lateren belemmeren. We zeiden het al, 'never change a winning team', en inderdaad laten Downes en Braide zich weer bijstaan door de vaste ritmesectie, bestaande uit drummer Ash Soan en bassist Andy Hodge, En daar houdt het niet op, want Marc Almond levert voor alweer de vierde keer een kleine vocale gastbijdrage en de meeste gitaarpartijen zijn wederom van de hand van Dave Bainbridge. Titeltrack “Trauma” is met meer dan 8 minuten lengte één van de langere tracks van het album en kent een moment dat DBA even klinkt als Marillion in de jaren tachtig. “ Do You Remember?” zou in datzelfde decennium bij een concert absoluut het moment zijn waarop de aanstekers in het publiek omhoog gaan, waarbij Bainbridge tegen het eind even mag schitteren. Waarom zou je jouw team ook veranderen als het eigenlijk iedere keer een piekfijn album oplevert, dat altijd vertrouwd klinkt maar nooit als een zoveelste herhalingsoefening aanvoelt? Een aanrader voor de liefhebber van melodieuze rock en lichte prog. We vervolgen de maand met “Hello, Hello”.
    Websites:
    https://downesbraide.co.uk/
    https://www.facebook.com/downesbraide.

    NIEUW / FUSION
    Blackman Santana, Cindy – Guitar Love (with John McLaughlin & Carlos Santana)
    Van “Coherence” (Mack Avenue, 2026)

    Cindy Blackman maakte al sinds eind jaren tachtig carrière in zowel de fusion- als rockwereld. Rockliefhebbers leerden haar kennen als jarenlange vaste drummer in de band van Lenny Kravitz. Later speelde ze ook met Carlos Santana, met wie ze in 2010 trouwde. Haar verse 'solo'-album “Coherence” is duidelijk in het fusiongenre te plaatsen, waarbij er wisselend meer langs jazzrock, naar funk of ook naar meer pure jazz wordt gelaveerd. Het 80 minuten lange album is gemaakt met haar vaste tourband waarin we o.a. bassist Felix Pastorius (inderdaad, zoon van...) en gitarist Aurelien Budynek vinden. Laatstgenoemde laat regelmatig vurig spel horen, vaak in 'duel' met saxofonist Emilio Modeste. In zes nummers is het spel van een andere gitarist een stuk prominenter: uiteraard dat van manlief Carlos, zoals in de uptempo afsluiter “Sanctuary” en de gevoelige ballad “Capri”. Nog mooier wordt het als hij samen speelt met metiergenoot John McLaughlin in “Guitar Love”. Uiteraard hebben we dat nummer voor u uitgekozen.
    Websites:
    https://cindyblackmansantana.com/
    https://www.facebook.com/CindyBlackmanDrummer.

    30 JAAR
    Parsons, Alan - Fall Free
    Van het album "On Air" (CNR, 1996)

    Vierden we in het eerste uur het 50-jarige jubileum van Steve Miller Bands “Fly Like An Eagle”, we staan ook stil bij de 30 kaarsjes die Alan Parsons dit jaar mag uitblazen omdat in 1996 diens tweede album "On Air" verscheen. Tweede album? Ja, want de samenwerking met songschrijver (en soms ook zanger) Eric Woolfson was een paar jaar daar voor ten einde gekomen, dus hij bracht de muziek niet meer als The Alan Parsons Project uit, maar gewoon onder zijn eigen naam. Maar het muzikale team rondom hem was nog steeds hetzelfde als in de jaren daarvoor, met dus o.a. orkestarrangeur Andrew Powell, gitarist Ian Bairnson en drummer Stuart Elliot. Die laatste twee schreven ook driftig mee aan de muziek en dat resulteerde in dit thematische conceptalbum rondom vliegen en ruimtevaart. De vocalen werden verzorgd door o.a. Neil Lockwood, Eric Stewart (10cc) en Christopher Cross. Het sterke songmateriaal, de oorstrelende muzikale én vocale prestaties en niet in de laatste plaats Parsons kraakheldere, tijdloze productie maken van "On Air" misschien wel één van Parsons allerbeste albums. Nadat we eerder al met Steve Miller als een adelaar vlogen, wagen we ons nu aan een vrije val, met de zang van FM-frontman Steve Overland in “Fall Free”.
    Websites:
    https://alanparsons.com/
    https://www.facebook.com/alanparsons.

    (OP)NIEUW / MONUMENT
    Hällas – Above The Continuum
    Van het album “Panorama” (Äventyr Records, 2026)

    “Panorama” is al het vierde album van Hällas, maar toch was de 15 jaar geleden opgerichte Zweedse groep pas voor het eerst in Xymphonia te horen naar aanleiding van de voorprogramma's die afgelopen zomer gespeeld werden voor Opeth. Afgelopen maand was Hällas opnieuw in het land voor concerten in o.a. Nijmegen. We hadden het eind januari verschenen “Panorama” al wel een keer eerder beluisterd, wat destijds meteen een glimlach op ons gezicht toverde. Dit was toch wel weer een typisch Zweedse mengeling van vette hardrock met seventiessymfo-elementen en soms schaamteloos poppy injecties. Denk daarbij aan Ghost en The Night Flight Orchestra. Bij Hällas wordt er ook weer heerlijk 'tongue-in-cheek' in het midden gelaten hoe serieus men zichzelf neemt. Zo trapt “Panorama” af met een meer dan 20 minuten lange epic (“Above The Coninuum”). Dat klinkt heel ambitieus, maar na de intro wordt ons zonder blikken of blozen een minutenlange discodreun voorgeschoteld, voordat een meer Uriah Heep-getinte hardrockweg wordt ingeslagen. Muziek die je in die laatste richting moet zoeken vormt toch wel de hoofdmoot, waarbij je de wat saaie, grauwe stem van de zanger voor lief moet nemen. Maar er is wel regelmatig lekker Wishbone Ash-getint dubbelloops gitaarwerk te horen, evenals stuwende Hammond-orgelakkoorden en breed uitwaaierend aan Eloy refererend synthesizerspel. Vanavond hebben we dik twintig minuten tijd ingeruimd voor het monumentale en stilistisch uiterst gevarieerde “Above The Continuum”.
    Websites:
    https://www.hallasband.com/
    https://www.facebook.com/haellas.