• Christian Bekhuis

  •  
    • Top 2025:
    Als ik 2025 zou moeten categoriseren voor mezelf dan is het denk ik wel ‘stilstand’. Ik had weinig honger naar nieuwe muziek en dook meer in oudere muziek. Het is veelzeggend dat maar 2 van albums in mijn Top 10 van echt nieuwe ontdekkingen zijn (Tribe³ en Actionfredag), de rest zijn allemaal bands en artiesten die ‘gearriveerd’ zijn dan wel op zijn minst al een aantal jaren mee draaien. Als tegenargument zou je kunnen zeggen dat het maken van een sterk album ook wel de nodige ervaring vereist en wat dat betreft is mijn nummer 1 van 2025 misschien daar wel het beste voorbeeld: Solstice’s “Clann”. Een andere oudgediende is John Lees met zijn variant van Barclay James Harvest, die onverwacht na 12 jaar met een nieuw album kwam, dat hoewel absoluut niet vernieuwend te noemen valt zich uiteindelijk wel in mijn Top 10 wist te nestelen.

    3.5 x Brits, 3.5 x Duits, 3 x Scandinavisch: dat is de opvallend egalitaire geografische verdeling in mijn Top 10, waarbij die half/half slaat op Bioscope, de samenwerking tussen Steve Rothery (Marillion) en Thorsten Quaeschning (Tangerine Dream).

    Van de acts in deze Top 10 zijn er helaas maar een paar echt live actief, waarbij ik in de gelegenheid geweest ben deze ook daadwerkelijk live te zien: Solstice, Paatos en Anika Nilles / Nevell. Alle drie leverden zeer sterke optreden af, maar het meest bijzondere was wel om de Duitse drummer Anika Nilles live in een kleine jazzclub in Duitsland te zien met haar jazzrockband Nevell, kort nadat bekend was geworden dat ze de heren van Rush gaat begeleiden op hun aankomende toernee dit jaar.
  •  
    • 1. Solstice - “Clann” (Progrock.com's Essentials)
    2. Tribe³ - “Life Amongst Strangers” (eigen beheer)
    3. Finally George - “Painter” (ZOUNDR)
    4. Smalltape - “Tangram” (MidJune Records (= eigen beheer))
    5. Bioscope - “Gentō” (earMUSIC / Edel)
    6. Nilles, Anika / Nevell - “False Truth” (Sakurai Records)
    7. Actionfredag - “Lys Fremtid I Mørke” (áMARXE, eind 2024)
    8. Paatos - “Ligament” (Timeloss Records (= eigen beheer))
    9. Pymlico - “Core” (Apollon Records: PROG)
    10. Barclay James Harvest (John Lees') - “Relativity” (Esoteric Antenna)

    Eervolle vermelding (non-prog): I'm With Her - “Wild And Clear And Blue” (Rounder Records)
    Eervolle vermelding (Blu-ray): Epica - “Live At The Symphonic Synergy “ (Blu-ray uit de Limited Edition van Epica's album “Aspiral”)

  • 1. Solstice - “Clann” (Progrock.com's Essentials)

    Hoewel Solstice op het vocale front een aantal jaren geleden een verjongingskuur heeft ondergaan, is de huidige kern al sinds de jaren 90 bij elkaar, inclusief degene die de Britse band in 1980 oprichtte: bandleider/gitarist/songschrijver Andy Glass. Het getuigt van muzikaal uithoudingsvermogen, optimisme en ambitie om na al die jaren zo geïnspireerd te raken door de samenwerking met een nieuwe leadzangeres, Jess Holland, dat we sinds 2020 maar liefst drie uiterst sterke albums met geheel nieuwe muziek hebben gekregen. Daarbij is “Clann” niet alleen de afsluiter van die trilogie, maar gelijk ook een nieuw begin.
    Websites:
    https://solsticeprog.uk/
    https://www.facebook.com/solsticeprog
    https://solstice3.bandcamp.com/.

    2. Tribe³ - “Life Amongst Strangers” (eigen beheer)

    Onvervalste Britse neoprog van de bovenste plank wat mij betreft. Gloedvol, kamerbreed, meeslepend en ook nog eens erg mooi opgenomen. Tribe³ volgt het bombastische neoprogpad van IQ en Arena met elementen van de volle sound van “Power Windows” van Rush, maar ook wel met af en toe iets van de dramatische flair van het Friese Egdon Heath. Bij beluistering van "Life Amongst Strangers" denken we niet al snel dat we het allemaal al eens gehoord hebben, maar worden we juist verrast door de uitermate frisse insteek op een klassiek proggeluid.
    Websites:
    https://www.tribe3.net/
    https://tribe3.bandcamp.com/
    https://www.facebook.com/p/Tribe3-61554673243878/.

    3. Finally George - “Painter” (ZOUNDR)

    Vraag me volgende week om opnieuw een Top 10 te maken van 2025 en deze had zo maar een plaatsje hoger kunnen staan. Georg Hahns meest persoonlijk album tot nu toe, met verfijnde melodieuze progrock. Op dit derde Finally George-album vallen me ineens ook de sterke baspartijen van Hahn zelf op, daarnaast laat hij in “Child Of The Universe” puike, door Tony Banks geïnspireerde synthsolo's horen. Een vaste kern van muzikale vrienden staan hem verder her en der bij, waarbij de bijdrage op koperblaasinstrumenten wel haast beïnvloed moet zijn door Big Big Train. En dan zijn er, evenals op de vorige twee albums, nog de uiterst smaakvolle en prachtige opgenomen drumpartijen van de hand van Styx-drummer Todd Sucherman.
    Websites:
    http://www.finallygeorge.com/
    https://finallygeorge.bandcamp.com/. 

    4. Smalltape - “Tangram” (MidJune Records (= eigen beheer))

    De Duitse multi-instrumentalist en producer Philipp Nespital gaat niet over één nacht ijs als het gaat om zijn albums. Dit zijn uiterst gelaagde muzikale luistertrips die niet meteen al hun geheimen prijsgeven. Nog meer dan op voorganger “The Hungry Heart” (2021) bouwt hij bij vlagen intense geluidsmuren op, die hij dan weer sterk laat contrasteren met ingetogen momenten. Iedere luisterbeurt zorgt weer voor nieuwe ontdekkingen.
    Websites:
    https://smalltape.net/
    https://www.facebook.com/smalltape
    https://smalltape.bandcamp.com/album/tangram.

    5. Bioscope - “Gentō” (earMUSIC / Edel)

    Al een aantal jaren werd aan dit project gewerkt en de verwachtingen waren hoog gespannen: Marillions Steve Rothery en Thorsten Quaeschnig van Tangerine Dream brachten onder de noemer Bioscope in augustus 2025 dit album uit. Maar de simpele rekensom 'Marillion + Tangerine Dream = Bioscope' gaat niet op; iedereen die dit had verwacht kwam van een koude kermis thuis en moest helemaal tot aan het eind van het album wachten op iets wat in die richting klinkt. Daarvoor hebben we een lange elektronische klankreis gemaakt waarbij door het gebruikte instrumentarium en de effecten de scheidslijn tussen de inbreng van beide heren moeilijk te maken is. Meest ontspannende luistertrip van het jaar.
    Websites:
    https://www.earmusic.com/news/steve-rothery-andthorsten-quaschning-introduce-their-collaborative-project-bioscope/
    https://bioscope.music/
    https://www.facebook.com/bioscope.music/
    https://www.marillion.com/shop/albums/srb009.htm
    https://www.facebook.com/thorsten.quaeschning/
    https://www.facebook.com/SteveRotheryOfficial/.

    6. Nilles, Anika / Nevell - “False Truth” (Sakurai Records)

    Het grote nieuws van het jaar was natuurlijk het feit dat Rush terugkeert op de podia en daarbij de Duitse Anika Nilles heeft gevraagd om op de drumkruk plaats te nemen. Voor velen was dit de eerste keer dat men van haar hoorde, maar Xymphonia had haar al een aantal jaren in het vizier door de muziek die ze uitbracht en speelde met haar vaste band Nevell. IJzersterke jazzrock, voorzien van een flink prograndje, met naast haar explosieve en uiterst opwindende drumspel ook veel ruimte voor toetsen en elektrische gitaar. “False Truth” is deels geschreven tijdens en na haar toernee met gitaarlegende Jeff Beck.
    Websites:
    https://www.anikanilles.com/
    https://www.facebook.com/AnikaNilles

    7. Actionfredag - “Lys Fremtid I Mørke” (áMARXE, eind 2024)

    Canterbury-prog blijft opvallend vaak een inspiratiebron voor met name jonge muzikanten zoals de leden van Actionfredag. Één van de weinige echt nieuwe ontdekkingen van het afgelopen jaar (met de kanttekening dat dit tweede album officieel uit kwam op de valreep van 2024 maar pas echt goed beschikbaar werd in 2025), maar wel een album waar het spelplezier van af spat. Tevens laat “Lys Fremtid I Mørke” horen dat de muziek van deze Noren ten opzichte van het debuut ook af en toe een wat scherper randje heeft gekregen.
    Websites:
    https://amarxe.bandcamp.com/album/lys-fremtid-i-m-rke
    https://www.facebook.com/actionfredag/.

    8. Paatos - “Ligament” (Timeloss Records (= eigen beheer)) Een verrassende terugkeer voor deze Zweedse band, waar we sinds 2012 niet zo gek veel meer van hadden vernomen. Maar in mei stonden ze dus ineens op het Midsummer Prog festival en maakten gelijk weer behoorlijk indruk. Paatos brengt nog steeds die bijzondere mix van artrock, prog, alternatieve rock en hier en daar wat jazz- en zelfs dance-invloeden. Denk Björk en Elisabeth Fraser (Cocteau Twins) meets melancholische Zweedse prog à la Landberk, met hier en daar nu een wat steviger sausje.
    Websites:
    https://www.paatos.com/
    https://www.facebook.com/Paatos.of.Sweden.
     

    9. Pymlico - “Core” (Apollon Records: PROG)

    Na wat omzwervingen richting een meer fusion-gerichte sound op de voorgaande twee albums, keert de Noorse band Pymlico onder leiding van drummer/componist/producer Arild Brøter op “Core” deels terug naar de basis: instrumentale symfonische rock met een lichte injectie van fusion- en jazzrock. Als je het al ergens mee kunt vergelijken dan zou het een instrumentale Toto kunnen zijn, wat ook mede komt door de sterke gitaarpartijen. Heerlijk album om ’s zomers op volle sterkte te draaien in de auto.
    Websites:
    https://www.pymlico.no/
    https://pymlicomusic.bandcamp.com/album/core
    https://www.facebook.com/Pymlico/.
     

    10. Barclay James Harvest (John Lees’) - “Relativity” (Esoteric Antenna)

    Dat John Lees het afgelopen jaar terug zou komen met een nieuw album met zijn versie van Barclay James Harvest, stond niet op mijn 2025 bingokaart. En nee, “Relativity” is absoluut niet wereldschokkend, maar gewoon een album dat prima overeind blijft binnen de canon van BJH. “Relativity” is melodieus, soms een beetje zoetjes, maar al met al heb ik het de laatste paar maanden van het jaar best veel geluisterd en de nummers gingen zich toch echt wel in mijn hoofd nestelen.
    Websites:
    https://www.barclayjamesharvest.com/
    https://www.facebook.com/jlbjh.