• Albums Of The Month 2025

  • Januari

    Madrigal Project, The - “11th Hour” (Dodsongs Records (= eigen beheer), 2024)

    Luisteraars die ons al sinds de beginjaren van Xymphonia volgen, kunnen zich misschien nog Madrigal herinneren: een Noord-Amerikaanse band die in 1989 en 1996 twee albums afleverde met behoorlijk virtuoze progressieve rock die door ons aangeraden werd aan liefhebbers van bijvoorbeeld Echolyn en Gentle Giant. Vervolgens werd er niets meer van de groep vernomen. Tot we enkele weken geleden lazen over The Madrigal Project. Het blijkt dat de drummer/zanger/componist van Madrigal, Kevin Dodson, zich met een nieuwe band om zich heen bedient van die naam. Van de nieuwe bandbezetting was naast Dodson alleen Charles Swanson ook betrokken bij Madrigal – althans: we gaan ervan uit dat dit dezelfde saxofonist/EWI-bespeler is die 29 jaar geleden nog Chuck werd genoemd. Daarnaast is Steve Springer, de bassist op het tweede Madrigal-album "On My Hands...", een van de gastmusici op het indrukwekkende slotstuk "Boat Five". Het bijna vijf kwartier lange album “11th Hour” bevat vrij drukke symfonische rock, waarin buiten het zeer op de voorgrond geplaatste drumspel van Dodson niet zozeer de verrichtingen van de vaste bandleden opvallen, maar van (binnen de scene) beroemde gasten die veel ruimte krijgen. En dan doelen we met name op het toetsenduo Adam Holzman en Oliver Wakeman, die soms zelfs in dezelfde track te horen zijn in hun eigen zeer herkenbare stijl. Daarbij doet Holzmans spel op voornamelijk Mini-Moog regelmatig denken aan dat van Happy The Mans Kit Watkins en dat van Oliver aan – iets van appel en boom - vader Rick Wakeman. Dat is niet de enige Yes-connectie: ook Billy Sherwood is present, maar die houdt het bescheiden en is slechts in enkele nummers als bassist te horen – hij heeft nu eens niet de hele productie naar zich toegetrokken, zoals we hem dat het laatste decennium zo vaak hoorden doen. Vooral door de – niet heel bijzondere maar wel karaktervolle – zang van Dodson is de link met de oude Madrigal-platen te leggen. De vooral door de zangarrangementen soms nadrukkelijke Gentle Giant-verwijzingen, waarmee hij vroeger opviel, zijn nagenoeg verdwenen. Diens drukke drumstijl zal voor sommigen even wennen zijn. De composities zijn niet minder dan enerverend en bieden veel afwisseling, waarbij vooral de synthsolo's van Holzman werkelijk uit de kunst zijn en dit sowieso al sterke album niet te versmaden maken. Een mooie keuze voor het Album van de Maand januari derhalve.
    Websites:
    https://themadrigalproject.com/
    https://www.facebook.com/themadrigalprojectusa/.

    Februari

    Amarok – “Hope” (OSKAR Records, 2024)

    Ons Album van de Maand komt dit keer uit Polen, om precies te zijn van de band Amarok. Als je denkt dat Amarok een nieuwe band is in symfoland dan heb je het mis. Michał Wojtas en Bartosz Jackowski begonnen Amarok namelijk al in 1999. De groepsnaam is geïnspireerd op de titel van het album van de Britse muzikant Mike Oldfield uit 1990 . In de eerste jaren lieten de auteurs zich inspireren door de muziek van Oldfield en Pink Floyd. Er werden twee albums gemaakt: “Amarok” in 2001 en “Neo Way” in 2002. In 2003 werd Amarok in feite een soloproject van Michał Wojtas en ontstond een herkenbare eigen stijl, zoals te horen viel op het in 2004 verschenen derde album “Metanoia”. Vervolgens werd een lange pauze ingelast want pas in 2017 kwam Amaroks vierde album “Hunt” uit. Intussen bleek percussioniste en tekstschrijfster Marrta Wojtas toevoegd aan de vaste bezetting. Daarnaast waren Colin Bass en Mariusz Duda te gast. In 2019 werkte Wojtas samen met de Britse choreograaf James Wilton, wat resulteerde in Amaroks vijfde album, “The Storm”, met muziek die gebruikt werd in de gelijknamige show. Vanaf 2021 is de line-up uitgebreid met twee extra muzikanten – drummer Konrad Zielinski en multi-instrumentalist Kornel Poplawski. Amaroks zesde album, “Hero”, kwam uit in het najaar van 2021. In april 2024 verscheen het zevende album “Hope”, waarna een breder publiek kennis heeft kunnen maken met de Poolse groep. Zo waren er optredens op het Final Night of the Prog Festival op de Loreley en het mini-festival ProgDreams presents Polish Prog in Zoetermeer. Op “Hope” is veelzijdige, mooie neoprog te horen, overgoten met soundeffecten die refereren aan de vroegste Amarok-albums, alsmede gevarieerde artrock en uitgebalanceerde nostalgische aan Pink Floyd refererende muziek. ''Hope'' van Amarok verdient daarom terecht het predicaat “Album van de Maand februari”.
    Websites:
    https://amarok.pl/
    Facebook.

MAART

Lönnmyr, John - "Aftonland" (eigen beheer, 2023)

Er komt zó veel muziek uit dat het zelfs voor een goed ingevoerd team als Xymphonia haast niet mogelijk is om alles te horen, laat staan te presenteren in ons programma. En dus komt het voor dat je soms pas veel later bij toeval een juweel van een album ontdekt, dat als we het eind 2023 wel hadden opgepikt zeker in ons jaaroverzicht was opgedoken - want zo sterk is "Aftonland" van de Zweedse toetsenist John Lönnmyr. Een naam die ons in eerste instantie niks zei maar hij richtte met jeugdvrienden in de jaren 90 de progband Valinor's Tree op, speelde nog een tijdje in Simon Says en ging vervolgens aan de slag als sessiemuzikant. Sinds 2019 maakt hij deel uit van The Night Flight Orchestra. Daar waar Valinor's Tree sfeervolle, licht alternatieve prog maakte en hij als onderdeel van The Night Flight Orchestra de AOR uit de jaren tachtig nieuw leven inblaast, laat hij op "Aftonland" volbloed toetsengedomineerde retroprog horen in de beste Scandinavische traditie. Een uitgebreid arsenaal aan klassieke keyboards en synths komt voorbij op dit prachtig opgenomen album: orgels, analoge synths, piano's en natuurlijk ook de Mellotron. Voor de bas-, gitaar- en drumpartijen heeft hij een beroep gedaan op een aantal jeugdvrienden van Valinor's Tree en andere muziekcollega's, die Lönnmyrs muziek van perfecte groove en melodieuze aanvullingen voorzien. Als we de muziek dan toch ergens mee moeten vergelijken is het misschien met het werk uit de jaren zeventig van de eveneens Zweedse toetsenist Bo Hansson, hoewel wat ons betreft Lönnmyrs composities een stuk enerverender en spannender zijn. En omdat we vermoeden dat veel mensen "Aftonland" anderhalf jaar geleden gemist hebben, leek het ons een prima kandidaat om nu als Album van de Maand eens echt uitgebreid in het zonnetje te zetten.
Websites:
https://johnlonnmyr.com/
Bandcamp.